با وجود این شرایط، تولید حتی در هفتههای اخیر به شدت در جریان بوده و بسیاری از پروژههای سینمایی مراحل پیش تولید و تولید را پشت سر میگذارند. این وضعیت عجیب که نشان میدهد، اقتصاد سینمای ایران لزوماً ارتباط مستقیمی با گیشه ندارد، پیش بینی آینده سینما را حتی برای ناظران باسابقه دشوار ساخته است.
سینمای ایران در حالی هشتمین ماه سال کنونی را پشت سر میگذارد که همزمان با سرد شدن هوا، جذب تماشاگران به سینما دشوارتر از قبل میشود و این پرسش پررنگتر از قبل خواهد بود که با چه مکانیزمی میتوان اقتصاد سینما را در این شرایط بهبود بخشید و گیشه سینما را نجات داد؟
به گزارش «تابناک»؛ همزمان با افزایش نرخ بسیاری از کالاها، قاعدتاً جا برای کالاهای فرهنگی تنگتر از گذشته میشود. در همین چارچوب طبیعی بود که فروش سینما به عنوان رایجترین تفریح فرهنگی کاهش یابد و این اتفاق نیز رخ داد. این وضعیت باعث شد متولیان سینما در پی نیم بها کردن مداوم بلیت سینما و شناور کردن قیمت بلیت بروند و بدین ترتیب این ایده قدیمی مورد مهلک قرار گیرد که آیا کاهش چشمگیر قیمت بلیت سینما، تماشاگر را سرازیر میکند؟
در پی اعمال این رویکرد تازه و نیم بها کردن بلیت سینما، قاعدتاً میزان فروتضعیف قدرت خرید عمومی به ویژه طبقه متوسط به عنوان مخاطب عمده سینمای ایران دارد؛ بنابراین، طبیعی است مدیریت اقتصادی عرصه سینما دشوارتر خواهد بود.
با وجود این شرایط، تولید حتی در هفتههای اخیر به شدت در جریان بوده و بسیاری از پروژههای سینمایی مراحل پیش تولید و تولید را پشت سر میگذارند. این وضعیت عجیب که نشان میدهد، اقتصاد سینمای ایران لزوماً ارتباط مستقیمی با گیشه ندارد، پیش بینی آینده سینما را حتی برای ناظران باسابقه دشوار ساخته است. در همین چارچوب باید صبر کرد و جشنواره فیلم فجر را دید که یک پرسش اساسی را پاسخ خواهد داد: سینمای ایران برای ۱۲ ماه ۱۴۰۲ دست پر خواهد بود؟