به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مهر نوشت: سال گذشته در چنین روزهایی، مستندسازان مشغول ساخت فیلم درباره حمله اسرائیل به ایران بودند، عمده مراکز تولید فیلم و مستند عزمی جدی برای ثبت آن روزها و مقاومت مردم ایران داشتند، در این میان انتظارها از مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی به عنوان متولی تولید مستند بالاتر بود چون تولید مستند در آن شرایط حیاتی، اهمیتی ویژه داشت. حاصل تلاش مستندسازان برای به تصویر کشیدن اتفاقات جنگ ۱۲ روزه، به ساخت ۲۲ مستند منجر شد که نخستین بار آذر ۱۴۰۴ در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» در بخشی به نام «ایران» روی پرده رفتند. مستندهای کوتاه و بلند که یکی از آنها به نام «نامش زن» (ماریا ماوتی) به عنوان فیلم افتتاحیه انتخاب شد تا هم اهمیت ماجرای جنگ ۱۲ روزه را روشن کند هم، ادای دینی باشد به زنان و مادرانی که در روزهای سخت جنگ، در تهران ماندند و از نوزادان بی سرپرست نگهداری کردند.
در بخش «ایران» جشنواره «سینماحقیقت» میشد عصاره تولیدات مستند درباره جنگ ۱۲ روزه را دید، مهمترین تولیدات سال گذشته درباره جنگ به مرکز گسترش اختصاص داشت، از «راش» و «ران و شهرهای دیگر، قرار است در مستندنگاری این رخداد و ساخت فیلمی درباره آن سهیم و موثر باشند.
حمله به انستیتو پاستور تهران موضوعی است که عبدالستار کاکایی روی آن کار میکند و با پایان تصویربرداری به مراحل فنی رسیده است.
حمله به پل بی وان هم یکی از موضوع هایی است که یک مستندساز مدتی است مشغول کار روی آن است و به زودی درباره آن اطلاع رسانی میشود. وحید صداقت مستندسازی است که روی یکی از موضوعات شهری در تهران کار میکند و مشغول ساخت فیلم درباره حمله به یکی از مراکز مهم در پایتخت است.
مستندهای مجموعه «ایران» متنوع اما باکیفیت متفاوت بودند، باید دید مستندهای جنگ تحمیلی سوم چقدر میتوانند ثبت کننده واقعیت و بازگوکننده مقاومت مردمی باشند که تصویر ایستادگی و مظلومیتشان در ماههای گذشته، در بسیاری از رسانههای داخلی و خارجی ثبت شده است.
۲۴۲۲۴۳