چه بر سر کسب و کار‌ها و اقتصاد نیمه جان افغانستان می‌آید؟
«برای هیچ‌کدام از پیامک‌هایی که به اقوامشان در افغانستان فرستاده پاسخی نیامده و همه تلفن‌ها با پیغام تکراری اپراتور که این تماس مسدود است روبه‌رو می‌شود.» این موضوع روایت‌های پراکنده درباره قطع بودن نه فقط اینترنت، بلکه تلفن و پیامک را هم تایید می‌کند. اکنون به نظر می‌رسد هیچ کاربری در هیچ نقطه‌ای از این کشور به اینترنت دسترسی ندارد. یکی از کاربران اصالتا افغانستانی می‌گوید سکوتِ حتی حساب‌های سایبری نزدیک به طالبان، این قطعی سراسری را تأیید می‌کند.
در بحبوحه بی‌ثباتی‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که افغانستان را در برگرفته است، اقدام اخیر برای قطع گسترده اینترنت فیبر نوری در سراسر کشور، ضربه‌ای مهلک بر پیکر نیمه‌جان اقتصادی این ملت جنگ‌زده وارد کرده است. این قطع ارتباط که دسترسی میلیون‌ها نفر را به دنیای خارج و زیرساخت‌های حیاتی دیجیتال مختل کرده، نه‌تنها یک سیاست سرکوبگرانه، بلکه یک فاجعه اقتصاجربه کرده بود، می‌توان انتظار داشت که این شوک جدید، اقتصاد را وارد فاز رکود عمیق‌تری کند و چشم‌انداز بهبود را تیره‌تر سازد. هر روز قطعی گسترده اینترنت، به معنی میلیون‌ها دلار ضرر مستقیم و غیرمستقیم در معاملات متوقف‌شده، خدمات بانکی مختل‌شده و از دست رفتن دستاورد‌های زیرساختی دیجیتال است.
صدای خاموش‌شدگان
این قطعی، نه‌تنها اقتصاد، بلکه حقوق اساسی مردم را نیز نقض می‌کند. فرشته عباسی، پژوهشگر دیده‌بان حقوق بشر در افغانستان، هشدار داده است که «هرچه این محدودیت‌ها طولانی‌تر شود، پیامد‌های آن برای مردم و کشور زیان‌بارتر خواهد بود.» اکنون که افغان‌ها از جهان جدا افتاده‌اند، این اقدام مهاجرت نیروی متخصص و فعالان دیجیتال را تسریع کرده و کشور را از سرمایه‌های انسانی باقی‌مانده نیز محروم می‌سازد.
پس از شکست ناگهانی و مایوس کننده حکومت جمهوری در افغانستان به نظر می‌رسد جامعه جهانی و نهاد‌های بین‌المللی نیز افغانستان را به حال خود رها کردند و حالا شاید بتوان گفت خاموشی دیجیتال، آخرین میخ بر تابوت تلاش‌ها برای بازیابی اقتصادی افغانستان است.
گزارش:فرشید غضنفر پور
منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی