جامعه شیعی که زمانی ستون محور مقاومت بود، باید وارد ساختار سیاسی و اجتماعی منطقه شود. ایران نیز باید درک کند که سود همکاری اقتصادی و دیپلماتیک بیش از تداوم درگیری است. شیعیان ضعیف شدهاند، اما طرد سیاسی آنان تنها راه را برای بازسازی شبکه نیابتی ایران میگشاید و مانع تحقق صلح پایدار خواهد شد.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «ماریا فانتاپیه» رئیس برنامه مدیترانه، خاورمیانه و آفریقا در مؤسسه امور بینالمللی در رم ایتالیا و «ولی نصر» استاد دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا در مقالهای در «فارن افرز» به بررسی آینده «محور مقاومت» در منطقه پرداختهاند که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
اینکه حملات امسال اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران و درهمکوبیده شدن متحدان و نیروهای نیابتی تهران در غزه، لبنان و سوریه، نفوذ ایران در خاورمیانه را بهطور قاطع محدود کرده است، به یک باور رایج تبدیل شده است. اما این دیدگاه ماهیت آنچه «محور مقاومت» نامیده میشود و توان بالقوه تهران برای بازسازی آن را نادیده میگیرد.
پس از تهاجم ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳، ایران از آشفتگی به وجود آمده بهره برد و شبکه در گرو مشارکت اقتصادی و دیپلماتیک ایران است؛ اما دولتهای عرب در پذیرش قدرت منطقهای ایران محتاطاند تا زمانی که پرونده هستهای حل نشده باشد. دیر یا زود آمریکا ناگزیر خواهد شد مذاکرات هستهای را از سر بگیرد.
تکهتکه نگه داشتن شام (لبنان، سوریه، عراق) ثبات نمیآورد. جامعه شیعی که زمانی ستون محور مقاومت بود، باید وارد ساختار سیاسی و اجتماعی منطقه شود. ایران نیز باید درک کند که سود همکاری اقتصادی و دیپلماتیک بیش از تداوم درگیری است. شیعیان ضعیف شدهاند، اما طرد سیاسی آنان تنها راه را برای بازسازی شبکه نیابتی ایران میگشاید و مانع تحقق صلح پایدار خواهد شد.