
اقتصاد۲۴- هلیا برزویی- چند سالی است که فضای سرد بر مهمترین جشنواره سینمایی سال غلبه کرده است. جشنواره فیلم فجر که در سالیان گذشته مورد توجه اقشار مختلف، خصوصا طبقه متوسط در ایران بود و ساعتها برف و سرما را تحمل میکردند تا یک صندلی از سینما نصیبشان شود، حالا دیگر نه خبری از آن صفهای طویل است و نه خبری از آن برف و سرما.
سریال حوادث تلخ کشور از آبان ماه سال ۹۸ تا همهگیری کرونا و اعتراضات ۱۴۰۱ شرایط سینمای ایران را هم دگرگون کرد. بسیاری از سینماگران به دلیل فشارها و محدودیتها به یک مهاجرت اجباری تن دادند، گروهی از آنهایی که ماندند مهر «ممنوعالفعالیت» بر پیشانیشان خورده و گروه دیگری هم خود را در قید و بند مجوز و سانسور رها کردهاند، آنها فیلمهای خود را آنگونه که میخواهند بصورت زیر زمینی میسازند. با خط خوردن چهرههایی که مردم را به پای گیشهها میکشاندند و همچنین اعمال ممیزیها، سینمای خصوصی جای خود را به فیلمهایی با بودجه دولتی داده است.
۳۳ فیلم به چهل و سومین جشنواره فیلم فجر راه یافتهاند که میتوان بصورت قطعی گفت ۱۲ فیلم با بودجه دولتی ساخته شده است. سازمان سینمایی سوره وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی بیشترین سهم را در میان فیلمهای ارگانی دارد. این سازمان با سه فیلم «اشک هور»، «تاکسیدرمی» و «ناتور دشت» در جشنواره حضور پررنگی دارد.
