علی دایی، امیر قلعهنویی، یحیی گلمحمدی، مهدی مهدویکیا، فرهاد مجیدی و جواد نکونام گزینههایی هستند که ممکن است ویژگیهای لازم برای نشستن روی نیمکت تیم ملی را داشته باشند.
شرایط نیمکت تیم ملی فوتبال ایران هنوز یکی از ابهامات بزرگی است که ذهن مخاطبان را درگیر کرده است. درحالیکه پیشازاین گفته شده بود قرارداد کارلوس کیروش با ایران قرار است بعد از جام جهانی به پایان برسد، این مورد چندان هم راحت نیست و حالا با توجه به دو گفتوگوی اخیر دستیار کارلوس کیروش و نایبرئیس اول فدراسیون فوتبال، احتمال اینکه این سرمربی پرتغالی به کارش در ایران ادامه دهد، بیشتر از خروجش است. این یکی به اندازه کافی میتواند خبر بدی باشد؛ چون دستاورد کارلوس کیروش برای ایران، با وجود شخصیتدادن به تیم ملی، صفر مطلق بوده و به نظر میرسد دانش فوتبالی این چهره پرتغالی با ایران سازگار نیست. البته این ناسازگاری احتمالا در اولویت نباشد و حالا کارلوس نه به دلیل ارزیابی فنی، بلکه خوشزبانی در کنفرانس خبری که خوشایند عدهای شده، به کارش در ایران ادامه دهد، آنطور که ادعا شده تا بعد از جام ملتهای آسیا و احتمالا بعد از ثبت یک ناکامی جدید برای تیم ملی.
تا به اینجا چنین موضوعی چندان قطعی نیست و اسیر گمانهزنی شده است. بعید است که فدراسیون فوتبال در این مسیر نقش اصلی را داشته باشد؛ چون با توجه به توافقات حاصله، نتیجهنگرفتن کیروش در جام جهانی که در اینجا صعود به دور دوم محسوب میشود، به معنی پایان کارش در ایران است. این اتفاق رخ داده و تیم ملی با کارلوس به دور دوم نرسیده است. پس طبق بندی که فدراسیون در قرارداد کارلوس گنجانده، کار تمام است و او باید برود. حالا که کار به گمانهزنی رفته و شایعه شده که ممکن است کیروش بماند، مشخص است که در این مورد، احتمالا مثل زمان ورود مجددش به ایران، فدراسیون نقش اصلی را نداشته باشد. از سوی دیگر، اگر بنا بر قطع همکاری با کیروش باشد، اینجا دوباره داستان همیشگی مربی داخلی و خارجی به میان میآید.