«چند سال پیش»؛ حکایت ِجاودانگی انسان در سایه‌ی مِهر و عشق و امید

پس از چند ماه رکود کارهای نمایشی، با توجه به قرار داشتن در شرایط جنگی، درست مثل دوره‌یی که چراغ سینماها و تالارهای نمایش به دلیل همه گیری ویروس کُرونا (بهمن ۱۳۹۸)، خاموش شده بود، در تماشاخانه‌ی ایران‌شهر (سالن استاد سمندریان) به تماشای نمایش «چند سال پیش»  با طراحی و کارگردانی مهرداد ضیایی و نویسندگی کهبُد تاراج نشستیم و به جبرانِ نبود فیلم‌های قابل اعتنا بر پرده‌ی سینما- در فصل تازه‌ی رونق تاسف‌بارفیلم های به ظاهر شادی‌آور بسیار کم‌مایه و بی‌ارزش- با دیدن یک کار نمایشی مُنسجم، در خاطره‌های پریده رنگ تهران چند دهه‌ی پیش غرق شدیم.

تاریخ انتشار:1405/02/21 – 10:53

«چند سال پیش»؛ حکایت ِجاودانگی انسان در سایه‌ی مِهر و عشق و امید

سینماسینما، عزیزالله حاجی مشهدی

پس از چند ماه رکود کارهای نمایشی، با توجه به قرار داشتن در شرایط جنگی، درست مثل دوره‌یی که چراغ سینماها و تالارهای نمایش به دلیل همه گیری ویروسته ی هادی آفریده – ۱۳۹۹) می اندازد و درکنار دیگر رخدادهای تلخ مطرح شده در متن نمایش چندسال پیش، رنج و اندوه یک سرزمین تاریخی (ایران) را در ذهن ما زنده می کند. با این همه، شاید لازم می بود که برای به هم پیوند زدن پی رنگ های چندگانه ی نمایش، به عنوان دانه های ریز و درشت یک گردن آویز زیبا، رشته یی هرچند باریک، به عنوان یک شاهد یا روایتگر یگانه برای واگویه کردن تمامی رخدادها، به کار گرفته می شد تا آدم های نمایش، هرچند با داستان های متفاوت، برای دردهای مشترک خود، به بیان  و روایت مشترکی نیزدست می یافتند.

 

 

منبع  : پایگاه خبری تحلیلی سینما سینما

اشتراک‌گذاری