نکته جالب در ادامه این نوشته آنجائیست که گفته می شود: «این اقدام [همه پرسی نظام جمهوری اسلامی] و جواب قاطع ملت ایران به آن باعث سرخوردگی برخی گروههای وابسته به ابرقدرتها شد و آنان نیز با اشاره قدرتهای استکباری و در راس آنها آمریکا دست به کشتار مردم بی گناه و ترور رهبران انقلابی زدند تا به زعم اربابان خام خود نهال حکومت جدید را از همان ابتدا بخشکانند.»
در این زمینه هم باید از محمود احمدی نژاد این پرسش را داشت که چگونه ممکن است رئیس جمهوری اسلامی ایران در مجمع عمومی سازمان ملل از مذاکره و گفتگو با “آمریکای جنایتکار”، سخن به میان آورد؟!
احمدی نژاد هم چنین در پایان زندگینامه ناتمام مانده اش، از جنگ 8 ساله می گوید: «در ابتدای جنگ 25 سال داشتم. مادر و همسرم و تمامی مادران و همسرانی که جوانان و همسرانشان در جبهه ها از کیان کشور خویش دفاع می کردند صبورانه به تربیت نسلی مقاوم، شجاع و مومن اهتمام داشتند. جوانان توانمند امروز ثمره همان تلاشها و به جان خریدن سختی ها هستند.»
نوشته های رئیس جمهور در مورد جنگ تحمیلی، تداعی گر سخنان اخیر ایشان در مجلس دانش آموزی است؛ آنجاکه درباره اردوهای راهیان نور گفتند: «بروید چهار / پنج تا عکس با چفیه بگیرید، برای تبلیغات آینده تان خوب است.»!
فارغ از اینکه نفس عمل بزرگداشت سالروز ولادت مسئولین، مورد تأیید است یا خیر، تقارن اینگونه گرامیداشت ها با آخرین سال خدمت رسانی دولت خدمتگذار، در نوع خود شایان توجه بوده و جالب به نظر می رسد!
شایسته است که فرارسیدن این مناسبت ارزشمند را به فال نیک گرفته و در این روز فرخنده بهمراه سایر رسانه های زیر مجموعه دولت دهم، به جشن و سرور و پایکوبی بپردازیم!