با شروع پاییز و زمستان، بخاری، شوفاژ و سیستمهای گرمایشی ساعتهای بیشتری روشن میمانند. هوای خانه گرمتر میشود، اما همزمان رطوبت نسبی محیط کاهش پیدا میکند. نتیجه این تغییر را میتوان در خشکی پوست و لب، احساس خشکی در بینی و گلو، الکتریسیته ساکن روی لباسها و حتی خشک شدن سریع خاک گلدانها مشاهده کرد.
برای بهتر شدن شرایط، لازم نیست هوای خانه بیش از حد مرطوب شود. هدف اصلی ایجاد تعادل است؛ یعنی نه هوا آنقدر خشک باشد که آزاردهنده شود و نه رطوبت به حدی بالا برود که روی شیشه، دیوار یا وسایل خانه قطرات آب و نم ایجاد شود. رسیدن به این تعادل به انتخاب دستگاه مناسب، اندازه اتاق، شدت بخار و مدت روشن بودن آن بستگی دارد.