چطور تهران برای منتقدانش یکباره دوست داشتنی‌تر شد؟

پویش «تهران دوست‌داشتنی» با موجی از تبلیغات هماهنگ و حضور چهره‌های پرمخاطب در فضای مجازی آغاز شد، اما پشت این ظاهر پرزرق‌وبرق، شواهدی از نبود شفافیت، آمارهای متناقض و چرخش‌های مشکوک به چشم می‌خورد.
چطور تهران برای منتقدانش یکباره دوست داشتنی‌تر شد؟
پویش «تهران دوست‌داشتنی» با موجی از تبلیغات هماهنگ و حضور چهره‌های پرمخاطب در فضای مجازی آغاز شد، اما پشت این ظاهر پرزرق‌وبرق، شواهدی از نبود شفافیت، آمارهای متناقض و چرخش‌های مشکوک به چشم می‌خورد.

به گزارش خبرنگار آنا – محمدامین علامه؛ تهران ناگهان «دوست‌داشتنی» شد. نه در خیابان‌ها اتفاقی افتاده بود، نه طرحی بزرگ به پایان رسیده بود، تنها چیزی که تغییر کرده بود، لحن چهره‌های پرمخاطب شبکه‌های اجتماعی بود؛ همان‌هایی که تا دیروز به عملکرد شهرداری می‌تاختند، حالا با لبخند از زیبایی‌های پایتخت می‌نوشتند. یک پویش، یک نام خوش‌آهنگ و ده‌ها پیام هماهنگ. اما پشت این تصویر براق، چه حقیقتی پنهان است؟ آمار‌های متناقض، چرخش‌های ناگهانی و یک پرسش ساده، اما جدی: «تهران چه زمانی و چگونه دوست‌داشتنی شد؟»

از منتقدان دیروز تا مبلغان امروز؛ پشت‌پرده یک چرخش تبلیغاتی

یکی از نکات جنجالی در جریان کمپین «تهران دوست‌داشتنی»، فهرست بلندبالای چهره‌هایی بود که به شکل ناگهانی و هماهنگ به تبلیغ این پویش پرداختند. بسیاری از این افراد در گذشته از تندترین منتقدان شهردار فعلی تهران، علیرضا زاکانی، بوده‌اند. سابقه این چهره‌ها در فضای مجازی شامل توهین، تخریب و تمسخر عملکرد مدیریت شهری بوده است. اما اکنون، بی‌هیچ توضیحی، در قامت مبلغان فرهنگی شهرداری ظاهر شده‌اند.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *