به گزارش خبرنگار ایبنا، تحولات اخیر در بازار جهانی رمزارزها، بار دیگر توجهها را به ریسکهای پنهان این حوزه جلب کرده است؛ بازاری که سالها با روایت «غیرمتمرکز بودن» و «مصونیت از مداخلات سیاسی» شناخته میشد، اما اکنون نشانههای فزایندهای از وابستگی به ساختارهای متمرکز و تصمیمات نهادهای بینالمللی در آن دیده میشود. در تازهترین نمونه، وزارت خزانهداری آمریکا با همکاری دفتر کنترل داراییهای خارجی (OFAC)، حدود ۳۴۴ میلیون دلار تتر (USDT) مرتبط با ایران را مسدود کرد؛ اقدامی که به گفته مقامات آمریکایی با هدف محدودسازی مسیرهای مالی و کنترل جابهجایی سرمایه انجام شده است. این داراییها که در دو آدرس بر بستر شبکه ترون نگهداری میشدند، با درخواست نهادهای آمریکایی توسط شرکت تتر فریز شدهاند.
اگرچه چنین اقداماتی پیش از این نیز سابقه داشته، اما ابعاد این مسدودسازی و تمرکز آن بر یک استیبلکوین پرکاربرد، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده که تا چه اندازه میتوان به «آزادی عمل» در بازار رمزارزها اتکا کرد. واقعیت آن است که بخش مهمی از این بازار—بهویژه استیبلکوینهایی مانند تتر—توسط نهادهای مشخصی مدیریت میشود و همین موضوع، امکان مداخله، مسدودسازی و اعمال محدودیت را فراهم میکند. به بیان دیگر، در حالی که زیرساخت بلاکچین ممکن است غیرمتمرکز باشد، اما لایههای بالادستی آن همچنان در معرض کنترل قرار دارند.