خواص در این مقطع از انقلاب، چقدر به انتخابات اهمیت میدهند؟ چقدر تشکیل یک مجلس واقعی و قوی که کمتر بتوان از رفتار نمایندگان آن ایراد حقوقی و سیاسی و اخلاقی گرفت، برای خواص اولویت دارد؟! بهطور مصداقی و روشنتر میپرسیم در مقایسه با مجلس اول شورای اسلامی، چهتعداد از کسانی که آنان را بتوان همتراز بهشتی و طالقانی و خامنهای و هاشمی و باهنر و رجایی و برخی از دانشگاهیان عالیرتبه آن زمان دانست، اکنون برای انتخابات شخصاً و مستقیماً وارد عمل شدهاند؟! پاسخ ظاهراً ناامیدکننده است
جوان آنلاین: خواص در این مقطع از انقلاب، چقدر به انتخابات اهمیت میدهند؟ چقدر تشکیل یک مجلس واقعی و قوی که کمتر بتوان از رفتار نمایندگان آن ایراد حقوقی و سیاسی و اخلاقی گرفت، برای خواص اولویت دارد؟! بهطور مصداقی و روشنتر میپرسیم در مقایسه با مجلس اول شورای اسلامی، چهتعداد از کسانی که آنان را بتوان همتراز بهشتی و طالقانی و خامنهای و هاشمی و باهنر و رجایی و برخی از دانشگاهیان عالیرتبه آن زمان دانست، اکنون برای انتخابات شخصاً و مستقیماً وارد عمل شدهاند؟! پاسخ ظاهراً ناامیدکننده است. بسیار جای تأسف است که اکنون از افراد قدیمی و سرشناس تا آدمهای دمدستی همه میخواهند نقش «نظارت عالیه» را در بازی انتخابات برعهده بگیرند! کمتر کسی از میان علمای برجسته احساس میکند که جای او در مجلس در این مقطع از تاریخ انقلاب خالی است.بخشی از این برعهده شورای نگهبان و مجریان و ناظران است تا چیزی خلاف آن را القا نکنند. بخشی بر عهده مدیران اجرایی است که بزرگترین دغدغه مردم یعنی تورم را کاهشی کنند؛ و بخش قابلتوجه دیگر برعهده خواص است. نباید اجازه داد که مردم احساس کنند تراز مسئولان و مدیران اجرایی و قانونگذار از عالمان و اندیشمندان و خواص متعهد و سادهزیست و عدالتپیشه به سمت افرادی سقوط کرده است که پرونده آنها با تخیلات پریشان پر شده است.
هیچ گناه و خطایی متوجه مردم نیست. خواص باید ببینند چه میکنند و چه کردهاند. اگر مشارکت در انتخابات، به رقم قابلقبولی رسید، این منت مردم بر سر نوکران و خدمتگزاران خود است، و اگر مشارکت پایین بود، این نتیجه خطای مسئولان و مدیران است. همین حالا مردم ایران به کسی مثل بهشتی و رجایی که نامزد نمایندگی آنان شوند، با عشق رأی میدهند و فهم این واقعیت، میتواند به مسئولان بفهماند که راه کدام است و چاه کدام.