تهران هر پاییز و زمستان، چون قطاری تکراری وارد ایستگاه «هشدار آلودگی» میشود
جوان آنلاین: تهران هر پاییز و زمستان، چون قطاری تکراری وارد ایستگاه «هشدار آلودگی» میشود؛ هشدارهایی که به سرعت به تیتر خبرها تبدیل میشوند، چند روز تعطیلی و چند جلسه را به دنبال دارند و بعد محو میشوند تا سال بعد دوباره بازگردند، اما اینبار که دود و ترافیک سهم شهر را بیش از همیشه سنگین کرده، سؤال جدیتری مطرح است: چرا وعدهها و قوانین موجود نتوانستهاند تهران را از این چرخه بیرون بکشند؟
هر سال همین روزها که هوا سنگین میشود و تهران روی مرز هشدار میایستد، موجی از هشدارها و جلسهها دوباره به جریان میافتد، اما تجربه نشان داده که این هیاهو بیشتر شبیه مراسم سالانهای است که شهروندان پایان آن را از قبل میدانند؛ چند روز اضطرار، چند روز تعطیلی مدارس، چند وعده تازه و بعد… بایگانیشدن همه چیز تا پاییز سال بعد. تهرانیها سال گذشته از هر سه روز، یک روز هوای آلوده تنفس کردند و بنا بر گزارش رسمی، سالانه ۵۸ هزار مرگ منتسب به آلودگی هوا ثبت میشود. با این حال، ۲۳ دستگاهی که در حوزه آلودگی هوا مسئولیت دارند، همچنان در نقطه شروع ماندهاند.
بودجه نیست؛ ضمانت اجرا نیست
محمدرضا توکلیان، کارشناس شهری، به فارس میگوید دستگاهها «تکلیف دارند، اما ضمانت اجرایی نه». به گفته او، «آنچه نوشته میشود، از سطح کاغذ بالاتر نمیرود.» کامران سمیعی، کارشناس محیطزیست نیز صورتمسئله را روشنتر بیان میکند: «اغلب این ۲۳ نهاد فقط در جلسات شرکت میکنند و آمار میدهند، اما عملکردشان نزدیک به صفر است.» نتیجه روشن است: تداوم آلودگی، خستگی اجتماعی و تکرار دور باطل بحران.