اعلامیههای جدیدی با محتوای «عرضه دلار توافقی» جای آن برچسبهای قدیمی را گرفته تا صرافیها پا به پای بانکهایی حرکت کنند که در ماراتن پاسخگویی به متقاضیان، با کمبود زمان مواجه شدهاند.
طبق سیاست اخیر بانک مرکزی، بانکهای عامل (تجارت، ملت و صادرات) موظفند از ساعت ۱۱ صبح و پس از کشف نرخ، اقدام به عرضه دلار توافقی کنند. اما بازه زمانی کوتاه تا پایان ساعت اداری (۱۳:۳۰)، باعث شده صفهای مقابل بانکها نیمهتمام بماند. در این میان، ورود صرافیها به این چرخه و نصب اعلامیههای خرید و فروش «ارز توافقی» نکته قابل توجه است.
صرافانی که پیش از این ۹۰ درصدشان از هرگونه معامله امتناع میکردند، حالا با نرخ توافقی هر روز میزبان متقاضیانی هستند که کارت ملی به دست، از صفهای شلوغ بانکی ناامید شدهاند.
نقد کارشناسی به دلار توافقی
البته این روی پرزرق و برق بازار، با نقد برخی کارشناسان همراه است. به طوریکه حسین راغفر – اقتصاددان – درهدر دادن منابع ارزی برای پاسخ به تقاضای غیرمولد در حالی که بخشهای حیاتی اقتصاد با محدودیت مواجه هستند، به معنای چوب حراج زدن به سرمایههای متعلق به عموم مردم است.
بازار آزاد ارز در کما
شکاف قیمتی حدودا ۳۰۰۰ تا ۶۰۰۰ تومانی میان نرخ دلار بانکی و بازار آزاد، عملاً بساط دلالان خیابانی را فعلا جمع کرده است. یافتههای میدانی ایسنا نشان میدهد که با فعال شدن صرافیها، دیگر کمتر کسی سراغ معاملهگران غیر رسمی میرود. هرچند دلالان معتقدند این سکوت موقتی است.
اکنون سوال اینجاست که آیا ورود صرافیها به این حوزه که در ظاهر باعث تسهیل دسترسی مردم و حذف صفهای بانکی شده، در لایههای پنهان خود همانطور که راغفر هشدار میدهد، در حال تخریب داراییهای ملی است؟ پاسخی که شاید در روزهای آتی و با فروکش کردن هیجان اولیه بازار، روشنتر شود.