اما بعضی از بچه ها لب ساحل میمانند.
چرا آنها از آب میترسند؟
همه ما از آب میآییم…
همۀ ما اولین ماه های حیات مان را درون آب گذرانده ایم، و در مایع آمونیاکی، در گرما بدن مادرمان شناور بوده ایم.
بنابراین احساس آرامشی که از درون آب بودن به ما دست میدهد، دور از طبیعت مان نیست.
آب، برخی از بچه ها، چه کوچک و چه بزرگ را میترساند.
مادر پریسیلیا کوچولوی دو و نیم ساله، که حیران و سرگشته شده است، مشکلش را این طور بیان میکند: «او خیلی از آب میترسد، چه از آب استخر، چه از آب دریا، حتی در حمام هم فقط تا زمانی آرام است که آب با صورتش تماس پیدا نکرده است.»
همۀ بچه ها از آب لذت نمیبرند
در بیشتر مواقع، آب برای اکثر افراد به معنای لذت و سرخوشی است.
فرو رفتن در آب حمام پوست نوزاد را تحریک میکند و باعث احساس خوشایندی برایش میشود که این حس خوشایند را با لبخند یا غان و غون کردن، ابراز میکند.
ممکن است او تجربه های ناخوشایندی از آب داشته باشد.
بدون اینکه خودش بداند، کودک آن تجربۀ ناخوشایند را در حافظه اش نگه داشته و هر بار که موقعیت جدیدی برای تماس با آب برایش ایجاد میشود، این خاطرۀ ناخوشایند زنده میشود و او را میترساند.
برای مثال، ممکن است زمانی که خیلی کوچک بوده، وارد آب خیلی داغ شده باشد، یا یک فنجان نوشیدنی خیلی داغ نوشیده باشد، شاید هم زمانی که سرش را داخل آب فرومیبرد، عفونت گوش شرایط دردناکی را برایش ایجاد کند.
تجربه ای ناخوشایند در مدرسه:
ممکن است که ترس از آب دیرتر و به طور ناگهانی بروز پیدا کند، شاید یک روز که از استخر مدرسۀ بیرون میآید، بد خلق و ناراحت باشد.
شاید توسط یکی دیگر از بچه ها به داخل آب پرتاب شده باشد، شاید سرش را زیر آب نگه داشته باشند یا به زور مجبورش کرده باشند که به درون استخر شیرجه بزند.
حتی ممکن است دیگران او را در آب مورد تمسخر قرار داده باشند.
آب شبیه به کابوس است:
در برخی زمان های رشدش، خصوصاٌ از دو سالگی به بعد، ممکن است ترس کودک از آب دریا شروع شود، خصوصاً اگر آب دریا را قورت داده باشد.