اقتصاد ۲۴– نشریه «دیپلمات» در گزارشی به قلم ویلیام فیگوروآ نوشت: در مورد تحولات اخیر روابط چین و ایران، تیترهایی مانند گفتگوهای مجدد درباره اتحاد ایران و چین، تغییر موضع چین به سمت ایران که منطقه را بیثبات و منافع ایالات متحده را تهدید میکند، دیده میشود. گزارشها حاکی از آن است که چین در آخرین دور از مذاکرات در وین با هدف احیای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، فعالتر شده است. در همین حال، چین واردات نفت از ایران را افزایش داده و از موضع تهران در برابر واشنگتن به صورت لفظی حمایت کرده است.
به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: در بحبوحه این تنشها، حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران در ۱۴ ژانویه به چین سفر کرد تا درباره اجرای توافقنامه همکاری راهبردی ۲۵ ساله سال گذشته بین ایران و چین گفتگو کند. اظهارات او، هرچند مختصر بود، اما بر تمایل به توسعه روابط نزدیکتر با چین در زمینههایی مانند تجارت، امنیت و مبارزه با کووید-۱۹ تاکید کرد.
علیرغم این اتفاقات، همزمان نشانههایی مبنی بر وجود محدودیتهای قابل توجه برای همکاری چین و ایران دیده میشود. ممکن است ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران، در پی خروج ایالات متحده از برجام، مجبور شود سیاست «نگاه به شرق» را به اجرا بگذارد، اما دولت چین همچنان به جهات مختلف توجه دارد. پکن روابط قابل توجهی با عربستان سعودی، اسرائیل و تعدادی دیگر از همسایگان ایران و رقبای منطقهای تهران دارد. پکن همچنین کاملاً با موضع ایالات متحده در مورد تسلیحات هستهای ایران مخالف نیست و مشارکتش در مذاکرات وین نشان دهنده این موضوع است. چین ایران را تنها بخشی از استراتژی بزرگتر تعامل جهانی و توسعه اقتصادی میداند و همه تخمهای خود را در یک سبد قرار نمیدهد.
بیشتر بخوانید: درباره قرارداد ۲۰ ساله ایران و روسیه چه میدانیم و چه نمیدانیم!