خشک بودن چشم میتواند هرکسی را برای واضح دیدن اطراف اذیت کند. وقتی پلک میزنید، لایهای از اشک روی چشم پخش میشود. این سطح چشم را صاف و شفاف نگه میدارد. اشکها در غدد اطراف چشم ایجاد میشوند و سطح رطوبت چشم را متعادل نگه میدارند. این لایه محافظ برای راحتی و دید واضح مهم است. اما برخی از افراد به اندازه کافی اشک تولید نمیکنند تا چشمشان مرطوب و راحت باشد. این بیماری به عنوان خشکی چشم شناخته میشود و در ادامه به برخی از دلایل بروز و راههای پیشگیری از آن اشاره میکنیم.
برخی بیماریها مانند آرتریت روماتوئید، سندروم شوگرن، بیماری تیروئید و لوپوس، بلفاریت (زمانی که پلکها متورم یا قرمز شده اند)، یا قرار گرفتن در معرض دود، باد یا آب و هوای بسیار خشک، نگاه کردن به صفحه رایانه برای مدت طولانی و حتی استفاده از لنزهای تماسی میتواند باعث خشکی چشم شود. همینطور مصرف برخی داروها برای فشار خون بالا، داروهای آلرژی و سرماخوردگی، داروهای اضطراب و ضد افسردگی و… هم میتواند علت این مشکل باشد.
احساس سوزش یا خراش در چشمان، حساسیت به نور، قرمزی چشم، احساس وجود چیزی در چشمها، مشکل در رانندگی در شب، تاری دید یا خستگی چشم و… از علایم این بیماری هستند. اما خشکی چشم میتواند عوارضی هم داشته باشد مثل: عفونتهای چشمی، آسیب به سطح چشم، التهاب چشم، ساییدگی سطح قرنیه، زخم قرنیه و …