چرا چشمانمان به ما دروغ می‌گویند؟ / پشت پرده توهم ماه غول‌آسا

«توهم ماه» یک خطای ادراکی است که باعث می‌شود قمر زمین زمانی که نزدیک به خط افق قرار دارد، به مراتب بزرگ‌تر از زمانی دیده شود که در ارتفاعات بالاتر آسمان است. 

تاریخ انتشار: ۰۱:۰۰ – ۱۵-۰۲-۱۴۰۵

آیا تا به حال متوجه شده‌اید که ماه هنگام طلوع یا غروب، بسیار بزرگ‌تر از زمانی است که در میانه آسمان می‌درخشد؟ این پدیده که به «توهم ماه» (Moon Illusion) شهرت دارد، قرن‌هاست که فیلسوفان باستان و دانشمندان مدرن را بهت‌زده کرده است. برخلاف تصور عموم، این نه یک پدیده فیزیکی در جو زمین، بلکه بازی پیچیده مغز و سیستم بینایی ماست که هنوز هم پاسخ قطعی برای آن یافت نشده است.

به گزارش خبرآنلاین، «توهم ماه» یک خطای ادراکی است که باعث می‌شود قمر زمین زمانی که نزدیک به خط افق قرار دارد، به مراتب بزرگ‌تر از زمانی دیده شود که در ارتفاعات بالاتر آسمان است. 

ارسطو، فیلسوف بزرگ یونانی، در قرن چهارم پیش از میلاد تصور می‌کرد غلظت جو زمین در نزدیکی افق مانند یک ذره‌بین عمل و تصویر ماه را بزرگ می‌کند. اگرچه این فرضیه منطقی به نظر می‌رسد، اما علم مدرن آن را رد کرده است.

واقعیت این است که اندازه ماه تغییر نمی‌کند. شما می‌توانید با یک آزمایش ساده، این موضوع را ثابت کنید. اگر در یک شب، عکسی از ماه در افق و عکسی دیگر از آن در بالای سرتان بگیرید و با خط‌کش آن‌ها را اندازه بزنید، خواهید دید که قطر ماه در هر دو حالت کاملاً یکسان است. این نشان می‌دهد که مشکل نه در کیهان، بلکه در پردازش‌های مغزی ماست.

بسیاری از نظریه‌های مدرن بر این باورند که توهم ماه ناشی از ناتوانی مغز در درک صحیح فاصله و اندازه در فضاهای باز است. یکی از جدی‌ترین تئوری‌ها، وجود اشیاء روی خط افق (مانند د return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();

منبع  : عصر ایران

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *