۱۴۰۴/۰۲/۰۱
به گزارش روزپلاس، مناقشه قرهباغ برای بیش از سه دهه، زخمی ناسور بر پیکر جغرافیای سیاسی قفقاز جنوبی بود که نهتنها سرنوشت دو ملت آذربایجان و ارمنستان، بلکه آینده کل منطقه را به گروگان گرفته بود. ریشههای آن به ناسیونالیسم قومی، شوونیسم و نژادپرستی در دوران فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بازمیگردد؛ خلائی که در پی تضعیف مرکز امپراتوری ایجاد شد.
رویاروییهایی که از سال 1988 آغاز شد، در سال 1994 با یک آتشبس شکننده ظاهراً پایان یافت، اما نتیجه آن برای آذربایجان، از دست دادن نهتنها قرهباغ، بلکه هفت منطقه پیرامونی آن یعنی حدود 20 درصد از خاک به رسمیت شناختهشده بینالمللیاش بود.
طرف ارمنی با دستیابی به برتری نظامی، تلاش کرد وضعیت موجود غیرقانونی را حفظ کند. گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) در تمام این سالها نه به عنوان یک نهاد میانجی مؤثر، بلکه بیشتر به یک «تئاتر پروتکلی» تبدیل شد.