گروه ورزشی – پرسپولیس میلیون ها هوادار
دارد که هر کدامشان انتظار دارند تیم شان در همه دیدارها پیروز شود. هر چند
پیروزی در همه دیدارها خواسته منطقی و منطبق با واقعیت فوتبال نیست، اما
اینکه میلیون ها هوادار انتظار داشته باشند پرسپولیس با وجود قبول شکست
زیبا بازی کند، یک خواسته کاملا به حق و منطقی است. اما چرا تیم علی دایی
خوب بازی نمی کند؟
به گزارش بولتن نیوز، پرسپولیس را همه با فوتبالی که در دهه شصت به نمایش میگذاشت
مقایسه می کنند، تیمی که در همان دقایق ابتدایی چنان بر حریفش میتاخت که
کمتر تیمی میتوانست تا دقیقه 20 دروازهاش را برابر سرخپوشان با انگیزه و
تهاجمی بسته نگه دارد. آن زمان بازیکنان وقتی میباختند سرشان را پایین
میانداختند و بدون اینکه تقصیر را گردن توپ و لباس و زمین بیندازند راهی
رختکن میشدند و البته بازی بعد چنان فوتبالی ارائه میکردند که همه
هوادارانشان شکست قبل را فراموش میکردند. این شکستها برای سرخپوشان به
ندرت پیش میآمد.
اما حالا شرایط کاملا متفاوت شده. دیگر از آن
بازیکنان تکنیکی و گریزپای خبری نیست. دیگر از آن مدافعان قلدر و مستحکم
خبری نیست. حالا دیگر کسی از هافبکهای پرسپولیس به عنوان مردانی تکنیکی و
تاثیرگذار یاد نمیکند. دیگر خبری از مهاجمانی که از هر فرصتی برای رسیدن
به گل استفاده میکردند و اصطلاحا “مرده خور” نامیده میشدند اثری دیده
نمیشود. مهاجمی را در پرسپولیس نمیبینید که بخواهد خوب سر بزند و با
شوتهایش تور دروازه حریف را به لرزه درآورد.
حالا پرسپولیس مانده و
بازیکنانی معمولی که توان انجام کوچکترین کارهای فوتبالی را هم ندارند و نه
تنها عاملی برای خوشحالی و شادی هوادارانشان نمیشوند، بلکه آنها را با
چشمانی اشکبار و دلهایی پرغصه راهی خانههایشان میکند. حالا پرسپولیس پر
شده از بازیکنانی که در طول 90 دقیقه حتی یک حرکت هم انجام نمیدهند که خوش
بینترین هواداراشان هم لب به تشویق بگشاید. این تنها مربوط به بازی
پرسپولیس برابر نفت نیست. بلکه در دیدارهای قبلی لیگ سیزدهم هم همین روال
بوده و ظاهرا قراری هم بر اصلاح امور نیست.