اگر به دنیای جانوران نگاه کنیم، رنگ آبی تقریباً همهجا دیده میشود؛ از بالهای درخشان پروانهها گرفته تا پرهای براق پرندگان ماهیخوار و طاووسها. بسیاری از ماهیها، خزندگان و حشرات نیز رنگهای آبی چشمگیری دارند. اما در میان پستانداران، رنگ آبی تقریباً ناپدید میشود.
به گزارش زومیت، در طبیعت عملاً هیچ پستاندار کاملاً آبیرنگی وجود ندارد؛ حتی جانورانی مانند نهنگ آبی، کل یالدار آبی یا میمون آبی نیز در واقع آبی واقعی نیستند و فقط در برخی شرایط نوری چنین به نظر میرسند.
فقدان رنگ آبی در میان پستانداران از مدتها پیش توجه زیستشناسان را جلب کرده است. پرسش اصلی این است که چرا پستانداران نتوانستهاند مانند بسیاری از گروههای دیگر جانوری رنگ آبی واقعی تولید کنند.
رنگ در بدن جانوران معمولاً به دو روش اصلی ایجاد میشود. روش نخست استفاده از رنگدانهها است؛ موادی شیمیایی که نور را جذب یا بازتاب میکنند و باعث دیده شدن رنگهای مختلف میشوند. در پستانداران، مهمترین رنگدانه «ملانین» است که عمدتاً مسئول رنگهای تیره به شمار میرود. زمانی که بدن جانور ملانین تولید نکند، پدیدهای به نام زالی یا آلبینیسم رخ میدهد و جانور ظاهری کاملاً سفید پیدا میکند.
بیشتر رنگهای بدن پستانداران از رنگدانههایی مانند ملانین ایجاد میشود و این رنگدانهها توان تولید آبی واقعی را ندارند
پستانداران معمولاً دو نوع اصلی از ملانین دارند: «یوملانین» که رنگectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
