چرا هنرمند باید تک‌محصولی باشد! مگر نفت است؟

شمس لنگرودی سال‌ها شاعری کرده است، اما او هنرمندی است که انگار آرام و قرار ندارد، می‌خواهد که در همه هنرها دستی داشته باشد. زمانی گفته بود که گیتار هم می‌زد اما وقتی دستش شکست گیتار زدن را کنار گذاشت. در جوانی هم فیلمی ساخته بود. چند سالی است که ...
شمس لنگرودی سال‌ها شاعری کرده است، اما او هنرمندی است که انگار آرام و قرار ندارد، می‌خواهد که در همه هنرها دستی داشته باشد. زمانی گفته بود که گیتار هم می‌زد اما وقتی دستش شکست گیتار زدن را کنار گذاشت. در جوانی هم فیلمی ساخته بود. چند سالی است که …

به گزارش بولتن نیوز، او در این فیلم نقش منوچهر را بازی می‌کند؛ مردی
تنها و تک و افتاده. شمس که شاعر عشق و تنهایی است، شخصیت منوچهر را دوست
دارد و در رمانش هم راوی، نویسنده‌ای تنها است که در پایان به جنون می‌رسد.
خودش هم تکذیب نمی‌کند تنهاست اما انزوا را قبول ندارد، او در تنهایی‌اش
خلق می‌کند و این تنهایی دلخواسته او است. اما این روزها بازیگری برای شمس
از هر چیزی مهم‌تر است، با اینکه در تنهایی‌اش همچنان شعر می‌نویسد اما
بازیگری دریچه‌های تازه‌ای را روی او باز کرده است. با او هم درباره فیلمش و
هم رمانش گفت‌وگو کردیم.

وقتی داشتم کتاب را می‌خواندم حاشیه‌ای ذهنم را مشغول کرده بود
که آقای شمس لنگرودی شاعر است اما داستان می‌نویسد! اگرچه این رمان دوم شما
است که اکنون چاپ شده اما می‌خواهم بدانم اصلا چرا به سراغ رمان رفته‌اید
وقتی که در شعر موفق بودید؟

منبع  : بولتن نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *