اقتصاد۲۴-یکی از پیامدهای مستقیم و فوری تنشهای نظامی و جنگ افزایش بودجههای نیروهای دفاعی و تهاجمی است. بودجهای که میبایست صرف توسعه، عمران یا رفاه عمومی شود، در زمان جنگ صرف خرید تسلیحات و تجهیزات نظامی خواهد شد. این منطق تلخ هر جنگی است و هنگامی که سیاستمداران صلح را ناممکن میکنند از این وضعیت گریزی نخواهد بود.
جنگ خاورمیانه در شرایطی هر روز بیشتر دامنه آن گسترده میشود که ایران از سال ۹۷ دوباره زیرفشار تحریمهای سختی قرار گرفته که کشور را از درآمدهای بالقوه نفتی خود دور کند. این مهم هم از شفافیت مالی بخش انرژی در کشور (بهویژه در زمینه صادرات) کاسته و هم باعث استفاده از راههایی شده که در شرایط مرسوم از آنها استفاده نمیشد. مانند اینکه در بودجه پیشنهادی امسال بالغ بر ۵۶۱ هزار میلیارد تومان نفت را نیروهای مسلح و ۱۲۰ هزار میلیارد تومان بناست «نهادهای خاص» بفروشند و از این طریق منابع خود را تامین کنند.
تا پیش از این انحصار فروش نفت ایران به شرکت ملی نفت داده شده بود و این شرکت پس از فروش، دلارهای نفتی را به کشور وارد میکرد و بر مبنای «نرخ تسعیر» دولت از بانک مرکزی معادل ریالی ارزها را میگرفت و بر اساس قانون بودجه به بخشهای مختلف اختصاص میداد. نگرانی از کاهش شفافیت و افزایش فساد از جمله مهمترین چالشهایی است که برخی از کارشناسان مردد به شکستن انحصار شرکت ملی نفت را نگران کرده است.