اقتصاد۲۴- در سالهای اخیر، نوع قراردادهای کاری یکی از مهمترین دغدغههای کارگران و فعالان حوزه اشتغال شده است. قراردادهای کاری که پایه و اساس امنیت شغلی را تشکیل میدهند، نقشی کلیدی در تعیین کیفیت زندگی و شرایط کاری کارگران دارند. اما افزایش روزافزون قراردادهای موقت، به ویژه در مشاغل و بخشهایی که ذاتاً نیازمند استخدام دائم هستند، نگرانیهایی جدی به دنبال داشته است.
قرارداد کاری، سندی قانونی است که حقوق و تعهدات کارگر و کارفرما را مشخص میکند. قراردادهای دائم معمولاً امنیت شغلی و مزایای بیشتری مثل بیمه، حق بازنشستگی، مرخصی با حقوق و حمایتهای قانونی را برای کارگران فراهم میکنند. این نوع قراردادها موجب ایجاد آرامش روانی و افزایش انگیزه در کارگران شده و به بهبود کیفیت کار و بهرهوری میانجامند.
در سالهای اخیر، روند استفاده از قراردادهای موقت برای مشاغلی که ماهیت دائمی دارند، رو به افزایش است. این نوع قراردادها که اغلب با مدت زمان محدود تنظیم میشوند، در عمل کارگران را با نااطمینانی و ناپایداری شغلی مواجه میکنند. عدم تضمین ادامه همکاری پس از پایان مدت قرارداد، موجب کاهش امنیت مالی و اجتماعی کارگران میشود.