امید یوسفیان
مدتهاست هواداران فوتبال نمایش درخشانی از مهدی طارمی در تیم ملی ندیدند.
مدتهاست که مهدی طارمی در تیم ملی آن بازیکن تأثیرگذار سابق نیست و افت او کاملاً به چشم میآید. دلایل این اتفاق فقط به خود طارمی برنمیگردد و بخش مهمی از آن به شرایط تیم ملی و نحوه بازی تیم قلعهنویی مربوط است.
اولین موضوع به خط هافبک تیم ملی برمیگردد. هافبکهای تیم در ماههای اخیر نه از نظر آمادگی شرایط خوبی داشتهاند و نه در خلق موقعیت عملکرد قابل قبولی ارائه دادهاند. در غیاب آزمون معمولا طارمی در نوک خط حمله قرار می گیرد و وقتی تیم نمیتواند توپ را درست به خط حمله برساند، طبیعی است که مهاجمها کمتر در موقعیت گل قرار بگیرند. طارمی هم برای اینکه وارد جریان بازی شود مجبور میشود عقبتر بیاید و توپگیری کند. همین عقبنشینی باعث شده او کمتر در محوطه حضور داشته باشد و توان گلزنیاش کاهش پیدا کند. پشت به دروازه بازی کردن هم کاری است که از ناچاری انجام میدهد، چون خبری از پاس آخر و موقعیتسازی نیست.