به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تصور خودروهای فرمول یک که با سرعت بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت از مقابل ساختمانهای مسکونی و فروشگاههای کنار خیابان عبور میکنند، هم هیجانانگیز است و هم ترسناک؛ اما چرا این تصویر هرگز به واقعیت تبدیل نمیشود؟ چرا مسابقات فرمول یک در خیابانهایی که هر روز از آنها عبور میکنیم برگزار نمیشود؟
به نقل از پدال، پاسخ این پرسش فراتر از یک قانون ساده است و ریشه در ترکیبی از الزامات فنی، استانداردهای ایمنی سختگیرانه، هزینههای سرسامآور و محدودیتهای فیزیکی دارد که خیابانهای معمولی را برای میزبانی سریعترین مسابقات جهان ناکارآمد میسازد.
الزامات فنی یک پیست استاندارد فرمول یک
گواهی درجه یک FIA؛ سختگیرانهترین استاندارد جهان
برای اینکه یک پیست بتواند میزبان مسابقات فرمول یک باشد، باید بالاترین سطح گواهی فدراسیون بینالمللی اتومبیلرانی (FIA) را کسب کند: گواهی درجه یک (Grade One). این گواهی مجموعهای از سختگیرانهترین الزامات فنی و ایمنی را شامل میشود که خیابانهای معمولی بههیچوجه توانایی برآورده کردن آنها را ندارند.
حتی پیستهای خیابانی که در تقویم فرمول یک وجود دارند، پس از ماهها برنامهریزی و صرف دهها میلیون دلار هزینه، تبدیل به مسیرهایی میشوند که شباهت کمی به خیابانهای روزمره دارند. آسفالت آنها کاملاً بازسازی شده، تمام موانع شهری جمعآوری شده و کیلومترها موانع ایمنی در کنارهها نصب گردیده است. این پیستها نه خیابان که شهرکهای موقت مسابقه هستند.
۵۸۳۲۲