محاصره دریایی جدید بنادر ایران توسط دولت ترامپ این بار میتواند ضربه مهلکتری به بازارهای جهانی نفت وارد کند. با کاهش شدید ذخایر جهانی و افزایش خطرات کشتیرانی تکرار سناریو محاصره بدون ایجاد آسیبهای گسترده به بازارهای بینالمللی بسیار دشوار به نظر میرسد.
به گزارش نیویورک تایمز، ذخایر استراتژیک نفت آمریکا که برای مقابله با کمبودهای جهانی مصرف شده بود اکنون به پایینترین سطح خود از سال ۱۹۸۳ سقوط کرده است در همین حال سایر کشورهای تولیدکننده نفت در منطقه به دلیل افزایش خطرات امنیتی برای خروج کشتیهایشان با چالشهای جدیتری روبهرو هستند.
در این میان چین به عنوان بزرگترین واردکننده نفت جهان یک متغیر پیشبینیناپذیر است. پکن با کاهش قابلتوجه واردات نفت خام به کنترل قیمتها کمک کرده و دادههای جدید نشان میدهد این روند حداقل تا ماه ژوئن (ماه گذشته میلادی) ادامه داشته است اما هیچ تضمینی برای تداوم این مسیر هشدار داده است که حتی بدون بازگشت به جنگ تمامعیار مهار قیمتها بسیار دشوار خواهد بود. پیش از این بحران حدود یکپنجم نفت جهان از تنگه هرمز عبور میکرد. اما اکنون کشورها و شرکتها در حال سازگاری با شرایط جدیدی هستند که در آن خروج انرژی از خلیج فارس پرمخاطره و پرهزینه است.
کشورهایی مانند عربستان امارات و کویت با توسعه خطوط لوله پرهزینه به دنبال راههایی برای دور زدن تنگه هرمز هستند و به گفته تحلیلگران ریستاد انرژی از این پس یک صرفه ریسک ژئوپلیتیک روی قیمت نفت و گاز اعمال خواهد شد.
تحلیلگران بر این باورند که ایران اکنون در موقعیت بهتری برای مقاومت در برابر پیامدهای محاصره جدید قرار دارد. به گفته گلدوین، دولت ترامپ اساسا در تلاش است به بازار نفت القا کند که کنترل تنگه هرمز را در دست دارد. از سوی دیگر ترامپ در آستانه انتخابات حساس میاندورهای کنگره (انتخاباتی در میانه دوره ریاستجمهوری که برای تعیین ترکیب پارلمان و حفظ قدرت سیاسی حیاتی است) در ماه نوامبر، تحت فشار سیاسی شدیدی برای مهار قیمت نفت قرار دارد. گلدوین میگوید ایرانیها میتوانند این فشار را تا بعد از نوامبر تحمل کنند، اما سوال اینجاست که آیا دولت ترامپ هم تابآوری لازم را برای مدیریت این بحران دارد؟/ کسری غفوری