به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، یکی از نام های «روز قیامت»، «القارعة» است. خداوند در سوره «قارعه» آیات ۱ تا ۴ می فرماید:
(قارعه آن حادثه کوبنده * و چه حادثه کوبنده ای!؟ *)
تو چه می دانی که حادثه کوبنده چیست؟
* روزی که مردم مانند پروانه ها، پراکنده به هر سو می روند
* و کوه ها مانند پشم رنگین حلاّجی شده [در فضا پراکنده] می گردد
* هر کس در آن روز ترازوی اعمالش سنگین است
* در یک زندگی رضایتبخش خواهد بود)؛
«اَلْقارِعَةُ * مَا الْقارِعَةُ * وَ ما اَدْراکَ مَا الْقارِعَةُ * یَوْمَ یَکوُنُ النّاسُ کَالْفَراشِ الْمَبْثوُثِ * وَ تَکوْنُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ * فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ * فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَاضِیَةٍ».
«اَلْقارِعَة» از ، اشاره به نفخه دوّم باشد و آیه بعد از آن: «وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ» اشاره به نفخه اوّلی (دقت کنید).(۳)
پی نوشت:
(۱). تفسیر روح البیان، حقی بروسوی، اسماعیل، دارالفکر، بیروت، بی تا، ج ۱۰، ص ۴۹۹؛ روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم، آلوسی، سید محمود، تحقیق: علی عبدالباری عطیه، دارالکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۱۵ قمری، چاپ: اول، ج ۱۵، ص ۴۴۷.
(۲). مفاتیح الغیب، فخرالدین رازی، ابوعبدالله محمد بن عمر، دار احیاء التراث العربی، بیروت، ۱۴۲۰ قمری، چاپ: سوم، ج ۳۲، ص ۲۶۵.
(۳). گردآوری از کتاب: پیام قرآن، مکارم شیرازی، ناصر، تهیه و تنظیم: جمعی از فضلاء، دار الکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۸۶ شمسی، چاپ: نهم، ج ۶، ص ۵۱.
منبع: پایگاه اطلاعرسانی دفتر آیتالله مکارم شیرازی