فیلمهای منتشرشده از لحظات حمله، افکار عمومی را در شوکی کمسابقه فرو برد. تصاویر نشان میداد مهاجمان با چاقو، سنگ، مشت و لگد به جوانی بیدفاع حمله میکنند و به شیوه دلخراشی، خشونتی بیسابقه را ثبت میکنند. همان روزها، خشم عمومی از عاملان حادثه بالا گرفت و مطالبه برخورد قضایی سریع، به یکی از مطالبات جدی جامعه تبدیل شد.
جوان آنلاین: شامگاه چهارم آبان ۱۴۰۱، در میان التهاب اغتشاشهای آن روزها، شهرک اکباتان تهران صحنه یکی از خشنترین تصاویر ثبتشده در حافظه معاصر ایران شد؛ جایی که شهید آرمان علیوردی، طلبه ۲۱ ساله و عضو بسیج، در محاصره گروهی از مهاجمان گرفتار شد و ساعاتی بعد، پیکرش غرق در خون به بیمارستان منتقل شد؛ جوانی که شدت جراحات، مجالی برای بازگشتش باقی نگذاشت.
فیلمهای منتشرشده از لحظات حمله، افکار عمومی را در شوکی کمسابقه فرو برد. تصاویر نشان میداد مهاجمان با چاقو، سنگ، مشت و لگد به جوانی بیدفاع حمله میکنند و به شیوه دلخراشی، خشونتی بیسابقه را ثبت میکنند. همان روزها، خشم عمومی از عاملان حادثه بالا گرفت و مطالبه برخورد قضایی سریع، به یکی از مطالبات جدی جامعه تبدیل شد.
پروندهای با دهها روایت متناقض
اما آنچه بعدها این پرونده را به یکی از پیچیدهترین پروندههای جنایی ـ امنیتی سالهای اخیر تبدیل کرد، نه فقط صحنه قتل، بلکه مسیر پرپیچوخم رسیدگی قضایی بود.