بابادوک، نماد رنجهای عمیق یک مادر، نماد نسل قبلی ژانر وحشت
دههی ۲۰۱۰ برای ژانر وحشت عالی بود، چندین فرانچایز ماندگار بوجود آمد و ادامههایی را از سریهای کلاسیک شاهد بودیم که توانستند بر کلیت این ژانر اثر بگذارند. فیلمهایی مثل It، The Conjuring و Get Out هم در باکسآفیس موفق بودند و هم توانستند در فرهنگ عام خودشان را محبوب کنند. در عین حال، آثاری چون The Witch، Hereditary و It Comes at Night سطح بسیار بالایی از تنش و ترس را توانستند با مفاهیمی عمیق ترکیب کنند و دوباره مفهوم هارر متعالی یا هارر هنری را رواج ببخشند. در میان تمامی این آثار یک فیلم وجود دارد که بسیار خاص است و بهدلیل ترکیب منحصر بهفردی که از ترس سکتهآور و مفاهیم روانشناختی عمیق ارائه میکند، جذاب است؛ این فیلم آنقدر درگیرکننده است که کارگردان The Exorcist یعنی ویلیام فریدکین آن را «ترسناکترین فیلمی که دیده» عنوان کرد؛ منظورمان فیلم The Babadook است!
این فیلم در سال ۲۰۱۴ در برنامهی نیمهشب Park City در فستیوال Sundance اکران شد و با وجود بازخوردهای مثبت، نتوانست آنطور که لایقش بود عرضهی تئاتری مرتبط داشته باشد. اکنون، پس از ده سال همهچیز بسیار عوض شده و این فیلم توانسته در میان طرفداران سبک ترسناک کالت بشود. اتمسفر خونیخکن The Babadook و انتخابهای پرنبوغ در طراحی و همچنین پرداختن به مفاهیمی چون غم و سلامت روان، آن را به عنوان یکی از آثار منحصر به فرد دههی قبل تثبیت کرد. در ادامه با ویجیاتو همراه باشید تا نگاهی به وضعیت کنونی این فیلم داشته باشیم.