سرانه فضای فرهنگ در کشور مطابق با آمارهایی که سه سال پیش اعلام شد، حدود ۲۰ سانتیمتر است. در حدود هزار شهر کشور، از جمله در ۷۵ شهر با جمعیت بالای ۵۰ هزار نفر، هیچ سالن سینمایی و در بیش از یکصد شهر کشور کتابخانه عمومی وجود ندارد. مردم شهرستانهای کوچک باید از این حق برخوردار باشند که بتوانند آخر هفته به سالن سینمای شهرشان بروند و همچون مردم تهران، به دیدن آخرین فیلمهای روی پرده بنشینند.

«تابناک»، مهدی خرم دل؛ صفحات انگشت شماری از برنامه هفتم توسعه که به فرهنگ اختصاص یافته، مجموعهای ضعیف از کلیات و جزئیات تکراری است که به هر مسیری منتهی شود، قطعاً به توسعه فرهنگی کشور نخواهد رسید؛ محتوایی که در مطلبی مجزا مورد بررسی قرار میگیرد؛ اما ارزیابی فنی برنامه هفتم در حوزه فرهنگ، مستلزم پیش نیازی است که روند ناقص و غیرقابل دفاع تنظیم چنین برنامه توسعهای برای فرهنگ ایران را قابل درک میسازد.
آنچه مسلم است، وضعیت کنونی فرهنگ ـ که سیاست گذاری، قانون گذاری و اجرای آن نقش محوری در شکل گیریاش دارد ـ متاثر از این واقعیت انکارناشدنی است که فرهنگ هیفرهنگی به صاحب فیلم پرداخت میشود. بدین ترتیب هم تماشاگر شهرهای کوچک امکان تماشای فیلم با بلیت ارزان را پیدا میکند و هم بودجه به فیلمساز غیرمستقیم و از طریق مصرف کننده اختصاص یافته و در عین حال تضمینی نسبی برای تولید باکیفیت در مضامین خاص نظیر دفاع مقدس است.
البته بسیار بعید است که این سه گام اساسی در راستای تحقق عدالت فرهنگی برداشته شود، چون وضعیت کنونی زنجیره گسترده و تو در تو از ذینفعان دولتی و غیردولتی را دارد که امکان تغییر رویه فعلی را فراهم نخواهد ساخت. با درک این ملزومات عملیاتی برای سیاست گذاری فرهنگی، مجزا به تحلیل برنامه هفتم توسعه در حوزه فرهنگ خواهیم پرداخت.
