نگاهی به علتهای افت دزدان دریایی کارائیب
وقتی The Curse of the Black Pearl در سال ۲۰۰۳ اکران شد، این اثر ماجراجویی از سوی دیزنی توانست توجه بینالمللی را به خود جلب کند. با بودجهای به ارزش ۱۴۰ میلیون دلار و مجموعهای از شخصیتهای بهیادماندنی از جمله جک اسپارو، ویل ترنر و الیزابت سوان، اولین فیلم Pirates of the Caribbean توانست بیش از ۶۵۰ میلیون دلار در گیشه جهانی کسب کند. با داشتن طرفداران مشتاق برای ماجراجوییهای بیشتر، کارگردان گور وربینسکی در سال ۲۰۰۶ با فیلم Dead Man’s Chest و در سال ۲۰۰۷ با At World’s End به کارائیب بازگشت.
با اینکه هیچ یک از این دو فیلم به اندازه اولین فیلم از نظر دریافت نقدهای مثبت موفق نبودند، هر کدام موفق شدند حدود ۱ میلیارد دلار در گیشه جهانی سود به دست آورند. همچنین ظاهر چشمگیر دیوی جونز، کرکن و سایر جلوههای ویژه هنوز هم به عنوان برخی از بهترین استفادهها از CGI در فیلمهای هالیوود شناخته میشوند. وقتی فیلم سوم Pirates of the Caribbean به کارگردانی وربینسکی در سال ۲۰۰۷ اکران شد، این فرنچایز دیگر باید پایان مییافت، زیرا بینندگان به پایان داستان عاشقانه ویل و الیزابت دست یافته بودند و مشخص بود که کاپیتان جک اسپارو در جستجوی ماجراجوییهای جدید خواهد بود. در ادامه با ویجیاتو همراه باشید تا بررسی کنیم که چرا این سری باید با همان سهگانهی ابتدایی به اتمام میرسید.
