به نظر میرسد که این نگرش، نوعی التیام روحی و روانی بابت کمبودها و نواقص حکمرانی است که مشکلات را از سطح ساختاری نظام به سطح عاملیتها فروکاسته و واقعیت را این طور نشان میدهد.
البته که قطعا و یقینا جاسوسان و افراد گماشته دشمن در ساختارهای نظام وجود داشته و دارند و دستگاههای اطلاعاتی نیز وظیفه شناسایی و دستگیری و برخورد شدید با آن ها را دارند. تجربه هم نشان داده به این وظیفه عمل میکنند. اما این متن توضیح میدهد که این نگاه برای جامعه انقلابی مضر است و منشأ عیوب بسیاری خواهد شد.
قبل از بحث اصلی، باید نسبت خود با بیان امام شهید درباره «نفوذ» را مشخص کنیم. اولا نگاه رهبری معطوف به دستگاههای اطلاعاتی است (۱۲/۰۸/۱۳۹۹) و اگر در نقاط دیگری از بحث نفوذ استفاده میکنند منظورشان این نیست که باید به ساختارها یا نخبگان بدبین بود (۱۹/۱۲/۱۴رف غیرمنطقی و اشتباه خود اصرار داشت، دیگر باید به فهرست مورد بررسی دستگاههای امنیتی اضافه شود. از طرف دیگر، بحث تخصصی، امکان اصلاح واقعی را نیز برای کشور مهیا میسازد. جایی که بحث تخصصی و علمی به طرفین اجازه میدهد که به نخبگان و مردم توضیح داده شود چرا یک اشتباه قدیمی در ساختار حکمرانی باید تغییر کند. همچنین اصلاح پیشنهادی یک مسئول که اشتباه دارد،تصحیح شده و قبل از اجرا به شکل بهتری تبدیل میشود یا اساسا اجرا نمیشود.البته این نسخه برای مردم عادی به ویژه انقلابیون است و دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی باید دستور کار خود را در قبال مسئولان داشته باشند. اما قطعا لازمه اصلاح و گفت وگو با مسئولان، نه شخصی کردن ماجراها که تخصصی کردن موضوعات کشور است.
