چرا رسانه‌ای که حال ما را بد می‌کند، رها نمی‌کنیم؟

بسیاری از مخاطبان می‌دانند برخی شبکه‌های فارسی‌زبان نفرت می‌کارند، امید می‌کشند و حتی همسو با پروژه‌های امنیتی خارجی عمل می‌کنند؛ با این حال هر روز اخبارشان را دنبال می‌کنند و این تناقض نه از ناآگاهی، بلکه از جایی عمیق‌تر می‌آید؛ جایی که رسانه به‌جای اقناع ذهن، مستقیماً سیستم عصبی و هیجان مخاطب را هدف می‌گیرد.

بسیاری از مخاطبان می‌دانند برخی شبکه‌های فارسی‌زبان نفرت می‌کارند، امید می‌کشند و حتی همسو با پروژه‌های امنیتی خارجی عمل می‌کنند؛ با این حال هر روز اخبارشان را دنبال می‌کنند و این تناقض نه از ناآگاهی، بلکه از جایی عمیق‌تر می‌آید؛ جایی که رسانه به‌جای اقناع ذهن، مستقیماً سیستم عصبی و هیجان مخاطب را هدف می‌گیرد.

مجله خبری تپور ـ ابراهیم افشاری: یکی از پرسش‌های جدی این روزها این است که چرا بخش قابل‌توجهی از مخاطبان، با وجود آگاهی نسبت به جهت‌گیری‌های مخرب برخی شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان (شبکه‌هایی که آشکارا بر نفرت، نفاق، ناامیدی و تخریب روانی جامعه سرمایه‌گذاری می‌کنند و حتی برای بسیاری روشن است که همسو با منافع امنیتی اسرائیل و موساد عمل می‌کنند) همچنان پیگیر اخبار و روایت‌های آن‌ها هستند؟

منبع  : مجله خبری تپور

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *