سهشنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ – ۰۹:۲۴
چرا دعوت به ولایت علوی، مهمترین محور رسالت نبوی است؟
حوزه / ولایت امیرالمؤمنین(ع) در منظومه اعتقادی شیعه، صرفاً مسئلهای تاریخی درباره جانشینی پیامبر اکرم(ص) یا موضوعی سیاسی در آغاز تاریخ اسلام نیست؛ بلکه با اصل هدایت امت و استمرار مسیر رسالت پیوندی عمیق دارد. آیه ابلاغ، آیه اکمال دین، حدیث ثقلین و واقعه غدیر، در کنار روایات اهلبیت(ع)، مجموعهای را شکل میدهند که بر اساس آن، تبیین جایگاه امیرالمؤمنین(ع) و استمرار ولایت اهلبیت(ع)، از مهمترین محورهای مأموریت پیامبر اکرم(ص) برای صیانت از مسیر هدایت الهی پس از ختم نبوت به شمار میآید.
به گزارش خبرگزاری حوزه ، قابل انکار نیست که مسئله ولایت امیر مؤمنان علیه السلام و جایگاه ایشان در امت اسلامی، یکی از محوریترین و تعیینکنندهترین ارکان رسالت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله بود. این مسئله صرفاً یک موضوع تاریخی یا نزاع بر سر قدرت سیاسی پس از رحلت پیامبر نبود، بلکه در متن روایات، با هدایت امت و استمرار مسیر نبوت پیوند خورده است. از همین رو، پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در مقاطع مختلف و با تعابیر گوناگون، جایگاه اهلبیت علیهم السلام و بهویژه امیر مؤمنان علیه السلام را برای امت تبیین کردند.
یکی از روشنترین شواهد، آیه ابلاغ است: «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ». در روایات تفسیری شیعه، این آیه با اعلام ولایت امیر مؤمنان علیه السلام در غدیر پیوند خورده است. اهمیت تعبیر قرآن نیز در همین نکته است: مسئلهای که ابلاغ آن با تعبیر «فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ» همراه میشود، نمیتواند یک امر فرعی و حاشیهای در مأموریت پیامبر تلقی شود. سپس در ادامه همین واقعه، آیه «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ» نازل شد؛ گویی زنجیرهای از ابلاغ، اعلام ولایت و اکمال دین در کنار یکدیگر قرار گرفت.