در شرایط بحران اقتصادی و رکود در بدنه سینما چرا و به چه دلیل و براساس چه اهداف و انگیزههایی حوزه هنری از ظرفیتهای بالقوه و بالفعل اقتصادیاش استفاده نمیکند و ضرر و زیان را به جان میخرد؟
سوره سینما – امیرحسین محمدی : در شرایط بحران اقتصادی و رکود در بدنه سینما چرا و به چه دلیل و براساس چه اهداف و انگیزه هایی حوزه هنری از ظرفیتهای بالقوه و بالفعل اقتصادی اش استفاده نمیکند و ضرر و زیان را به جان میخرد تا مانع نمایش برخی فیلمهای هنجارشکن که بعضا، از گیشههای شلوغ و پررونقی هم برخوردارند گردد؟ این چه منطقی است که یک نهاد انقلابی بدون حزم و دوراندیشی و بی توجه به همه وجوه منافع اقتصادی اکران فیلمها، خودش را در متن چالشی قرار دهد که جز آسیب اقتصادی نتیجهای ندارد؟
واقعا، این دیگر چه جور معادلهای است؟ مسئولان حوزه هنری چند چند هستند؟ چرا حواس شان به اطراف نیست. در رقابت گیشه و کورس گذاری برای کسب منافع و سودهای کلان افق نگاه این عزیزان به کدام سمت و سو است؟ چه لزومی دارد که خودشان را به آب و آتش بزنند و نیش و کنایه عدهای از سینماگران را بشنوند؟ چرا خیلی راحت توپ را به زمین وزارت ارشاد پاس نمیدهند؟