اقتصاد۲۴- موضوع تکنرخیسازی ارز سالهاست که در اقتصاد ایران بهعنوان یکی از اصلیترین سیاستهای اصلاحی مطرح است، تقریباً هیچ مقام یا کارشناس اقتصادی مخالف اصل یکسانسازی نرخ ارز نیست و همگان اذعان دارند که وجود نرخهای متعدد، بسترساز فساد، رانت، سفتهبازی و بیثباتی در بازار است، با این حال، اختلاف نظر جدی بر سر امکانپذیری اجرای این سیاست در شرایط کنونی وجود دارد.
اقتصاد ایران امروز با چالشهای متعددی مواجه است؛ از یکسو تحریمهای بینالمللی همچنان جریان ورود و خروج ارز را با محدودیت روبهرو کرده و فضای پیشبینیپذیری اقتصاد را تحت تأثیر قرار داده است، از سوی دیگر، ضعف در نظام نظارتی، حجم گسترده قاچاق کالا و ارز، و خروج سرمایه، عملاً مانع شکلگیری یک بازار شفاف و منسجم برای ارز شده است، کنار این عوامل، فشارهای معیشتی بر خانوارها و حساسیت بالای قیمت کالاهای اساسی، سیاستگذار را با این دغدغه مواجه کرده است که حذف نرخهای ترجیحی و حرکت بهسمت تکنرخیشدن، میتواند تبعات تورمی سنگینی بههمراه داشته باشد.
بهبیان دیگر، اجماع نظری بر ضرورت تکنرخیسازی ارز وجود دارد، اما در مقام اجرا، دو نگاه متفاوت شکل گرفته است؛ گروهی از مسئولان و کارشناسان معتقدند که بدون یکسانسازی نرخ ارز، امکان ایجاد ثبات و پیشبینیپذیری در اقتصاد وجود ندارد و باید هرچه سریعتر بهسمت این هدف حرکت کرد، در مقابل، گروهی دیگر هشدار میدهند که در شرایط تحریم و نااطمینانی سیاسی، اجرای عجولانه این سیاست نهتنها به ثبات نمیانجامد، بلکه میتواند فشارهای تورمی و ارزی را تشدید و هزینههای سنگینی بر معیشت مردم تحمیل کند.