قطعی مکرر گاز و برق صنایع و بیتفاوتی دولت نسبت به حمایت از تولیدکنندگان صنعتی، تعطیلی ۱۱۰ کارخانه فولاد را به دنبال داشت. انتقال کارخانجات فولاد به سوریه راهکاری است که وزیر صنعت پیشروی صنعتگران قرار داد. اما دلیل این پیشنهاد چیست؟ آیا مسائل زیستمحیطی برای رضا فاطمیامین اهمیت یافتهاند یا این بار هم پای چینیها در میان است؟
اقتصاد۲۴– انتقال فولاد ایران به سوریه آخرین ابتکار وزیر صمت برای احیای این صنعت است. در حالی که فولادگران با مسائلی همچون قطعی برق و گاز، زیاندهی، کمبود نقدینگی و … دستوپنجه نرم میکنند، دولت به بهانههایی نظیر آسیب به محیطزیست و کیفیت پایین تولیدات، هیچ برنامهای برای حمایت از این صنعت ندارد.
در این میان برخی میگویند که به دلیل سرمایهگذاری چین در معادن ایران، وزارت صمت سعی دارد با اخراج تولیدکنندگان داخلی، فضای کافی را در اختیار شریک استراتژیک خود بگذارد. اتفاقاتی که ۱۱۰ کارخانه فولاد را به تعطیلی کشاند و معلوم نیست که این کارخانجات به چه سرنوشتی دچار شوند.
یک عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد درباره تعطیلی کارخانجات فولاد گفت: تعدادی از ۱۱۰ کارخانه تعطیلشده فقط اقدام به بازگشایی کارخانه کردهاند. اما همچنان تولیدی صورت نمیگیرد، چراکه در بهترین حالت سوددهی آنها به نقطه صفر میرسد. همچنان عمده این کارخانجات تعطیل ماندهاند و بازگشت آنها به چرخه تولید توجیه اقتصادی ندارد.
رضا شهرستانی درباره دلیل نداشتن توجیه اقتصادی توضیح داد: اکنون آهن اسفنجی درب کارخانه ۹۷۰۰ تومان معامله میشود. در صورتی که هزینه تولید این محصول برای کارخانه ۱۳ هزار تومان تمام میشود. ۳۰۰۰ تومان هم هزینه تبدیل آن است؛ یعنی تولیدکنندهای که ۱۶ هزار تومان هزینه صرف تولید میکند، حتی اگر در بازار آزاد محصول را به دست مصرفکننده برساند ۱۰۰۰ تومان زیان میکند.
او همچنین تشریح کرد: تمام کارخانجات تعطیلشده فولاد متعلق به بخش خصوصی هستند. البته اگر صرفا روی بخش ذوب متمرکز باشیم، کارخانجات دولتی و خصولتی هم متوجه زیان شدهاند. با این حال بیشتر دولتیها و خصولتیها، چون علاوه بر بخش ذوب، زنجیره تولید یعنی گندلهسازی، نورد و … را هم دارند، به فعالیت خود ادامه میدهند.