به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، در زمانهای که کودکی دیگر همزمان با موشک، آژیر و ابهام قد میکشد، آموزش تنها در کلاس درس پایان نمیپذیرد. در روزهایی که ایران عزیزتر از جانمان در برابر تجاوز آشکار رژیمی اشغالگر، در دفاعی مشروع و غرورآفرین ایستادگی کرد، کودکان ایرانی نیز در خط مقدم یک جنگ روانی، اطلاعاتی و هویتی قرار گرفتند. جنگ دوازده روزه جمهوری اسلامی ایران و رژیم صهیونیستی تنها یک نبرد نظامی نبود؛ بخشی از این کارزار در خانهها، گوشیها، شبکههای اجتماعی، کانالهای خبری و در ذهن و روان فرزندان ما رقم خورد.
جنگ دیگر فقط میدان نبرد نظامیان نیست. در دنیای امروز، با گسترش رسانهها، شبکههای اجتماعی، و بمباران اطلاعاتی، حتی کودکانِ خردسال در اتاقهای امن خانههایشان با صدای آژیر، تصاویر موشک و اخبار بمبگذاری مواجهاند. در ۱۲ روزی که آسمان ایران عزیزمان از دود، انفجار و التهاب پر بود، کودک ایرانی تنها نظارهگر یک نزاع نظامی نبود؛ او به شکلی ناخواسته، بازیگر فضای روانی و اجتماعی جنگی شد که میتوانست معنای امنیت، وطن، دشمن، حقیقت و حتی انسانیت را برای او بازتعریف کند. در چنین شرایطی، آموزش “سواد امنیتی” و “هوش سیاسی” به کودکان، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی است. این آموزش، تلنها مخاطب انیمیشنها و بازیهای آنلاین نیستند؛ در میان تصاویر انفجار و تحلیلهای سیاسی، بخشی از حافظه تاریخی ملت میشوند. اگر ما ندانیم چگونه این کودکان را برای مواجههای انسانی، شجاعانه و تحلیلگر با جنگ آماده کنیم، آنها را تنها با ترس و اضطراب ویران خواهیم کرد. آموزش سواد امنیتی و هوش سیاسی، پاسخی مدرن، علمی و ضروری به شرایطی است که در آن، کودکان ما ناخواسته در معرض خشونت، بیثباتی و بحرانهای چندوجهی قرار میگیرند. این آموزش نه برای جنگطلب کردن کودکان، بلکه برای آمادهسازیشان برای صلحی آگاهانه و مقاومتی خردمندانه است.فراموش نکنیم: کودکی که آگاه است، در آینده شهروندی میشود که وطنش را میسازد، نه آنکه در هراس و تردید آن را ترک کند.
محمدمهدی سیدناصری مدرس و پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان