یک روانشناس گفت: “خاله” یا “عمه” برای بسیاری از ما آشناترین و گرمترین چهرههای کودکیمان هستند، اما اینکه چرا کودکان یا نوجوانان به آنها نزدیک میشوند؟ رازش نه در تعداد دفعات دیدار، بلکه در «کیفیت تعامل»، شنیدن بدون قضاوت و ایجاد احساس امنیت است؛ عاملهایی که میتوانند خاله و عمه را به پشتوانه عاطفی برای تابآوری کودک تبدیل کنند.
به گزارش مجله خبری نگار،دنیا نهضت با بیان اینکه خاله یا عمه در حمایت عاطفی کودک نقش دارند، اظهار کرد: بهطور کلی بچهها میتوانند علاوه بر والدین، با افراد دیگری دلبستگی امن داشته باشند. خاله یا عمه زمانی به منبع حمایت عاطفی تبدیل میشوند که در دسترس و پاسخگو و به احساسات بچه اعتبار بدهند؛ در موقعیتهای استرسزا حضور حمایتکنندهای داشته و در واقع رابطهای پایدار و قابل پیشبینی ایجاد کنند. مفهوم مهم دیگر، حمایت ادراککننده کودک است. منظور از حمایت ادراکشده، تعداد افرادی نیست که اطراف کودک هستند، بلکه باور و احساس کودک نسبت به این است که اگر روزی ناراحت، مضطرب یا دچار مشکل شود، فردی قابل اعتماد و حامی در کنار او خواهد بود.