به گزارش مجله خبری نگار، شاید اگر ۱۰ سال قبل بحثی مطرح میشد که اسرائیل به ایران حمله میکند و هزارنفر از هموطنهای ما را شهید خواهد کرد و در چنین شرایطی، ایرانیانی در خارج از کشور، در کنار اسرائیل از این جنایت حمایت میکنند، کمتر کسی آن را میپذیرفت. در آن روز گوینده این بحث بهنوعی بدبینی متهم میشد، اما در واقعیت چنین شرایطی شکل گرفت. اسرائیلیها در عملیاتی ناجوانمردانه کودکان و زنان ما را هدف قرار دادند و یک بدنه ایرانی در خارج از کشور هم برای آنها سوت و کف میزدند. همینجا قبل از ورود به اصل بحث یک نکته را باید دقیق شرح دهم؛ سوزان سانتاگ در کتاب «نظر به درد دیگران» میگوید: «گاهی دردهایی را نمیبینیم و بعدها با عکس یا خلاصه از داستان آن وقایع متوجه میشویم، در حقیقت در آن هنگام هم درد را نه مثل سوژه دردمند، بلکه در سطحی درک میکنیم.»، اما در عصر ما که تصاویر نمایان است یا به تعبیری همه چیز زنده (آنلاین) است چطور میشود درد دیگران را فهم نکرد؟