چرا باید از ورشکستگی آب سخن گفت؟

سال‌ها است که هرگاه سخن از کم‌آبی به میان می‌آید، واژه «بحران» نخستین و پرمصرف‌ترین برچسب آن بوده است.

به گزارش اعتماد، خشکسالی، دهه‌ها برداشت بی‌رویه از آب‌ زیرزمینی، خشک ‌شدن تالاب‌ها، فرونشست زمین و… همه با نام بحران خوانده شده‌اند. اما آیا بحران هنوز هم واژه‌ای درست برای توصیف این رویدادها است یا چیزی فراتر از بحران در کار است؟ دکتر کاوه مدنی، پژوهشگر شناخته ‌شده آب در مقاله‌ای جدید که در ژانویه ۲۰۲۶ منتشر شده است، با صراحت پاسخ می‌دهد که خیر، بسیاری از مناطق جهان دیگر در بحران نیستند، بلکه به مرحله‌ای بسیار وخیم‌تر و متفاوت‌تر وارد شده‌اند؛ ورشکستگی آب. وی در این مقاله، این اصطلاح را برای نخستین‌بار به ‌طور رسمی تعریف می‌کند.

این مفهوم برای سیاستگذاری، پیامی عمیق و بنیادین دارد. در دانش مدیریت بحران، یک بحران به وضعیتی گفته می‌شود که سه ویژگی دارد: نخست، تهدیدی جدی برای آنچه یک جامعه برای زندگی به آن تکیه دارد (آب، غذا و سلامت اکوسیستم) ایجاد می‌کند؛ دوم، ابهام و ناامیدی گسترده به بار می‌آورد و سوم، نیازمند تصمیم‌های فوری و اضطراری است. مهم‌تر از همه، بحران همواره موقتی فرض می‌شود.

یک شوک ناگهانی (خشکسالی شدید، سیل و آلودگی سمی) رخ می‌دهد، سیستم واکنش نشان می‌دهد و سپس اوضاع به حالت عادی بازمی‌گردد یا به وضعیت باثبات جدیدی منتقل می‌شود. در چنین قالبی، خشکسالی چند ساله‌ای که شهری را به روز صفر می‌رساند، نمونه‌ای از بحران واقعی به شمار می‌آی const selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();