به گزارش روزپلاس، به مناسبت روز فردوسی، بیست و پنجم اردیبهشت که یادآور تلاش سی‌ساله حکیم توس برای حفظ هویت و زبان فارسی است، این پرسش جدی مطرح می‌شود که چرا گنجینه عظیم شاهنامه با آن همه پهلوانان رشید، داستان‌های پرتعلیق عاشقانه و حماسی و لایه‌های عمیق فلسفی و اخلاقی، در صنعت بازی‌های رایانه‌ای که امروز به مهم‌ترین و تأثیرگذارترین رسانه داستان‌گویی برایtify”>تغییر نگرش از «جنگ نرم» به «قدرت نرم»

راه حل، تغییر نگرش از «جنگ نرم» به «قدرت نرم» است؛ یعنی به جای ساختن بازی برای مقابله با غرب، بازی‌ای بسازیم که غرب دوست داشته باشد آن را بازی کند. این مستلزم سرمایه‌گذاری هوشمندانه، رها کردن رویه‌های محافظه‌کارانه و امنیتی، دعوت از بازیسازان خلاق دیاسپورای ایرانی، و مهمتر از همه باور به این حقیقت است که شاهنامه نه فقط یک کتاب که یک جهان کامل برای کشف کردن در قالب یک بازی ویدیویی است. هفت‌خوان رستم، داستان سیاوش، سفر اسفندیار، ماجرای بیژن و منیژه، و سقوط افراسیاب هر کدام به تنهایی می‌توانند هسته یک بازی چندده میلیون دلاری پرفروش باشند. فقط کافی است کسی پیدا شود و این بار، نه با نیت مقابله و انزوا، که با عشق به فرهنگ ایرانی و شناخت از صنعت مدرن بازی‌سازی، دست به کار شود.