
به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، نقش عربستان سعودی به دلیل حجم تولید و صادرات، در تنظیم عرضه اوپکپلاس، ظرفیت مازاد تولید، گستردگی شبکه پالایش و موقعیت جغرافیایی زیرساختهایش در نزدیکی خلیج فارس، دریای سرخ و بابالمندب در مرکز توجه نظام جهانی نفت قرار دارد. به همین دلیل، انتشار خبر حمله به تأسیسات نفتی این کشور صرفا یک حادثه امنیتی یا صنعتی نیست. بازار نفت در چنین شرایطی سه پرسش را همزمان دنبال میکند: چه میزان ظرفیت تولید یا پالایش از مدار خارج شده است؟ بازگشت آن به عملیات عادی چقدر زمان میبرد؟ و آیا حمله موردی است یا بخشی از الگوی تکرارشوندهای که میتواند دامنه اختلال را گسترش دهد؟
بررسی حملات سالهای اخیر نشان میدهد که باید میان سه سطح متفاوت تمایز گذاشت: آسیب به تولید نفت خام، اختلال در ظرفیت پالایشی و صادرات فرآوردهها، و اثر روانی و مالی بر بازار جهانی نفت. در حمله بزرگ سپتامبر ۲۰۱۹، هر سه سطح همزمان فعال شد؛ اما در حملات بعدی، از جمله حملات اخیر، خسارت فیزیکی و اثر بر تولید محدودتر بوده و پیامد اصلی در افزایش ریسک ژئوپلیتیکی و هزینه حفاظت از زیرساختها نمایان شده است.
