
در پانزدهمین عصر بخارا مطرح شد/۲
چرا این کتاب مورد استقبال قرار گرفت؟
مدیرگروه علوم سیاسی دانشگاه تهران گفت: این کتاب در فضای بین دو جنگ منتشر شد و با توجه به اینکه وقایع اخیر دنیا را شوکه کرد — چرا که تصور میشد جمهوری اسلامی حداکثر ظرف ۱۰۰ روز یا ۱۰۰ ساعت، یا مثلاً پس از کشته شدن رهبرش، دو روز بیشتر دوام نیاورد — این پرسش مطرح شد که چه اتفاقی افتاد و چرا این نظام سیاسی همچنان پابرجا ماند؟ به نظر من، کتاب از این جهت دیده شد و مورد استقبال قرار گرفت.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، حبیب الله فاضلی، مدیر گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران در بررسی و نقد کتاب «استراتژی کلان ایران» تالیف ولی نصر ترجمه مشترک حامد کاظم زاده و حسین قاجاری که به تازکی در انتشارات نگارستان اندیشه منتشر شده است، در پانزدهمین شب بخارا گفت: پیش از مواجهه با این کتاب، انتظار داشتم با اثری پیچیدهتر و جدیتر روبهرو شوم؛ چرا که تصویری از ولی نصر در ذهن ما وجود دارد که او را انسانی وطنپرست، ایرانیتبار، دارای دیدگاهی عمیق و پیچیده معرفی میکند، اما باید توجه داشت که مخاطب این کتاب، خواننده انگلیسیزبان و خارجی است. نصر در این اثر، یکی از منظرهای مربوط به سیاست خارجی و زیست سیاسی جمهوری اسلامی را تحلیل و برجسته میکند که شاید برای خواننده داخلی نوآوری خاصی در بر نداشته باشد، اما برای مخاطب انگلیسیزبان، جمعبندی مناسبی از منطق تصمیمگیری سیاسی در جمهوری اسلامی ایران ارائه میدهد.
او اضافه کرد: بسیاری از تحلیلگران سیاست خارجی و سیاسی کشور ایران در نسبت با جهان، همگی «موفق» به نظر میرسند؛ زیرا پیشبینیهای متعددی میکنند که بالاخره تعدادی از آنها محقق میشود و همین امر باعث میشود همگی از نتایج تحلیلهای خود راضی باشند. دلیل دیگری که باعث شد این کتاب مورد توجه قرار گیرد و دو ترجمه به فارسی داشته باشد و نقدهای جدی انگلیسیزبانی به آن وارد شود، ارتباط آن با جنگهای اخیر است. این کتاب در فضای بین دو جنگ منتشر شد و با توجه به اینکه وقایع اخیر دنیا را شوکه کرد — چرا که تصور میشد جمهوری اسلامی حداکثر ظرف ۱۰۰ روز یا ۱۰۰ ساعت، یا مثلاً پس از شهید شدن رهبرش، دو روز بیشتر دوام نیاورد — این پرسش مطرح شد که چه اتفاقی افتاد و چرا این نظام سیاسی همچنان پابرجا ماند؟ به نظر من، کتاب از این جهت دیده شد و مورد استقبال قرار گرفت که مولف به عنوان فردی که هم ایران و هم غرب را میشناسد، تلاش میکند این منطق را توضیح دهد و با تکیه بر اعتبار خود، استراتژی کلان جمهوری اسلامی ایران را تبیین کند. البته به نظر من عنوان کتاب دقیق نیست و به صورت منطقی باید عبارت «جمهوری اسلامی» در عنوان آن میآمد؛ زیرا من پیش از دیدن عنوان «استراتژی»، گمان کردم اثر در مورد تاریخ ایران است و مولف قصد دارد منطق استراتژیک را از دل تاریخ ایران استخراج کند و سپس بر جمهوری اسلامی متمرکز شود.
