توسعه زیرساختهای اینترنت و پوشش شبکههای تلفن همراه در مناطق روستایی و نقاط دور از مرکز، وابستگی مستقیمی به وجود یک منبع انرژی الکتریکی پایدار با هزینه معقول دارد. در غیاب این شرط اساسی، بهرهمندی کامل از مزایای اجتماعی و اقتصادی فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) که قادر است سطح زندگی خانوارهای با درآمد پایین را دگرگون سازد، امکانپذیر نخواهد بود.
این معضل همچنین ساکنان این مناطق را ناچار میسازد تا برای شارژ کردن دستگاههای دیجیتال خود، مسافتهای قابل توجهی را بپیمایند و با چالشهای مضاعفی روبرو شوند.
بر اساس گزارش منتشر شده از سوی دفتر توسعه مخابرات اتحادیه بینالمللی مخابرات (ITU)، حدود ۱۰ درصد از کل مصرف برق سالانه در جهان به تأمین انرژی مورد نیاز برای مراکز داده ابری، شبکههای پهنباند و دستگاههای کاربران نهایی اختصاص مییابد. در مناطقی که دسترسی به شبکه سراسری برق با قیمت مناسب وجود ندارد، اپراتورهای مخابراتی به ناچار به استفاده از ژنراتورهای دیزلی یا دیگر راهکارهای تأمین برق خارج از شبکه روی میآورند.