به گزارش سرویس بین الملل تابناک، اندیشکده استیمسون آمریکا در مقالهای به بررسی تاأثیر جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و تاثیر آن بر روابط تهران با اعراب خلیج فارس پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار این مقاله به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
برخلاف جنگ ۱۲ روزه ژوئن که عمدتاً کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) را درگیر نکرد، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران که از ۲۸ فوریه آغاز شد، واکنش شدید ایران را علیه اهداف نظامی و غیرنظامی در کشورهای عضو شورای همکاری در پی داشت.
این حملات با «سیاست همسایگی» که نیم دهه کانون اصلی سیاست خارجی جمهوری اسلامی بود، فاصله داشتند. این سیاست در سایه جنگی که ایران آن را تهدیدی وجودی میدانست و با درک تضعیف نیروهای نیابتی که در گذشته به عنوان «دفاع پیشدستانه» ایران عمل میکردند، کمرنگ شد.
در نتیجه، روابط ایران با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به سطح بیسابقهای از آسیب و فرسایش رسیده است. این یک تنش موقتی نیست، بلکه اختلالی عمیق در زیرساخت اعتماد، همکاری و تفاهم متقابلی است که در چند سال گذشته به سختی ساخته شده بود.
جنگ مسائلی را برای ایران و کشور روابط خود را قطع نکردهاند. مهمترین عامل جلوگیری از گسست کامل، وابستگی متقابل آنها به میدان گازی پارس جنوبی است. این امر مستلزم هماهنگی فنی مداوم برای جلوگیری از اختلال در تولید در هر دو طرف است.
چالش پیش روی قطر و سایر اعضای شورای همکاری و ایران، تعامل مجدد پس از جنگ و در عین حال بازدارندگی تهران از هدف قرار دادن زیرساختهای آسیبپذیر و بازگرداندن آزادی ناوبری در خلیج فارس است.
رویکرد ایران را میتوان ترکیبی از تلاش برای حفظ و در صورت امکان افزایش نفوذ منطقهای خود، کاهش تنشهای مستقیم و بازدارندگی از حملات آینده توصیف کرد.