اگرچه ایران یک سال پس از خروج آمریکا از برجام به دلیل نشان دادن حسن نیت و اتمام حجت با طرفهای حاضر بدون دریافت هیچ امتیازی به اجرای تعهداتش ادامه داد، اما این رفتار موجب شکلگیری باور غلط درمورد نیازمندی ایران به حضور در برجام شد.
سرویس سیاسی جوان آنلاین: امروز پنجم اسفندماه ۱۳۹۹ با پایان ضربالاجل مندرج در «قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریمها و صیانت از منافع ملت ایران» مصوب مجلس شورای اسلامی، با توجه به عدم لغو تحریمهای ایران از سوی طرف غربی برجام، اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی معاهده «ان. پی. تی» از سوی کشورمان متوقف شد.
دولت نیز روز گذشته با انتشار بیانیهای بر اجرای این قانون تاکید و اعلام کرد؛ کلیه اقدامات لازم را بر اساس آئین نامه مصوب خود و حتی سریعتر از زمان تعیین شده توسط مجلس شورای اسلامی انجام داده و توقف اجرای اقدامات داوطلبانه فراتر از پروتکل الحاقی از تاریخ ۵ اسفندماه ۱۳۹۹ را در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۹۹ (۱۵ فوریه ۲۰۲۱) رسماً به اطلاع آژانس بینالمللی انرژی اتمی رسانده و از تاریخ ۵ اسفندماه عملیاتی خواهد کرد.
مروری گذرا بر آنچه منجر به اتخاذ و اجرای چنین تصمیمی از سوی کشورمان شد، مسیر طی شده را تا حدود زیادی برای افکار عمومی روشن خواهد ساخت:
کاهش تعهدات برجامی ایران طی سه مرحله و از اردیبهشت سال ۹۸ با تعیین و اجرای گامهای ۵گانه، بالا بردن حجم و درصد غنیسازی و توقف نظارتهای فراپادمانی پیگیری شده و ادامه خواهد یافت.