به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بر اساس آیات و روایات، هدف خداوند از خلقت انسان، پرورش یک مخلوق کامل است که پرتوی از صفات حق باشد و لایق قرب او گردد. بدیهی است که تربیت چنین موجودی بدون یک برنامه ریزی دقیق امکان پذیر نیست. اما از آنجا که بعضی علوم لازم برای شناخت و حرکت به سوی این هدف خارج از دسترس عقل بشر بوده و یا ممکن است عقل در آن گرفتار خطا شود؛ لذا نیازمند منبعی هستیم که این آگاهی را فراهم کند. از این رو خداوند رسولانی برای بشر فرستاد تا راه و روش سعادت و کمال را به او بیاموزند. این راه و روش همان دین الهی است.
بنابر روایت ابنا، ارسال رسل و انزال کتب، و به تعبیر دیگر «نزول دین و مکتب آسمانی»، رابطه مستقیمی با جهان بینی قرآن دارد. هنگامی که خداوند می فرماید: «وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا لَاعِبِینَ» (۱)؛ (ما آسمان و زمین و آنچه را در میان آنهاست برای بازی نیافریدیم، و می فرماید:
«وَ مَا خَلَقْتُ الجِنَّ وَ الْانْسَ الَّا لِیَعْبُدُون» (۲)؛ (من جن و انس را نیافریدم مگر برای اینکه دت و کمال او می شود و هم در مرحله حرکت به سوی کمال، نیازمند امدادهای الهی (دین و مکتب) می باشد. (۸)
پی نوشت:
( ۱ ). سوره انبیا، آیه ۱۶.
( ۲ ). سوره ذاریات، آیه ۵۶.
( ۳ ). سوره انشقاق، آیه ۶.
( ۴ ). سوره بقره، آیه ۱۵۱.
( ۵ ). سوره ابراهیم، آیه ۵۲.
( ۶ ). نهج البلاغة، شریف الرضی، محمد بن حسین، محقّق/ مصحّح: صبحی صالح، دار الهجره، قم، ۱۴۱۴هـ ق، چاپ اول، خطبه ۱، ص ۴۳.
( ۷ ). سوره اعراف، آیه ۱۷۹.
( ۸ ).برگرفته از کتاب: پیام قرآن، مکارم شیرازی، ناصر، دارالکتاب الاسلامیه، تهران، ۱۳۸۶هـ ش، چاپ نهم، ج ۷، ص ۱۳ الی ۴۴.
منبع: پایگاه اطلاعرسانی دفتر آیتالله مکارم شیرازی