ایبنا گزارش میدهد؛
چرا اقتباس جایی در برنامههای سازمان سینمایی ندارد؟
در جهان، صنعت اقتباس به این دلیل قدرتمند شده که رابطه کتاب و تصویر را به شانس و علاقه شخصی یک تهیهکننده یا کارگردان واگذار نکردهاند. حقوق آثار خریداری میشود، پروژهها توسعه پیدا میکنند، نویسندگان و فیلمنامهنویسان وارد فرایند میشوند و آثار ادبی بهعنوان یک منبع بالقوه برای تولید محتوای تصویری رصد میشوند.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – احمد محمدتبریزی؛ نشست اخیر رئیس سازمان سینمایی با صحبت نکردن از یک موضوع مهم تمام شد و آن نپرداختن به موضوع اقتباس بود. حداقل انتظار این بود رائد فریدزاده درباره سیاستگذاری میان سینما و ادبیات یا ایجاد سازوکاری برای شناسایی آثار ادبی مستعد اقتباس یا حمایت از فیلمنامههای اقتباسی چند نکتهای را بگوید اما نشست خبری به پایان رسید و صحبتی درباره هیچ کدام از این موارد به میان نیامد.
سینمای ایران سالهاست با ضعف در فیلمنامه دستوپنجه نرم میکند و بیتوجهی به اقتباس ادبی، نادیده گرفتن یکی از مهمترین منابع بالقوه برای تغذیه داستانی سینمای ایران است. این روزها فیلمهایی ساخته میشوند که ایده اولیه جذابی دارند اما در گسترش موقعیت، شخصیتپردازی، طراحی درام یا پایانبندی دچار مشکل میشوند. بخشی از تولیدات سینمایی در سالهای اخیر به کمدیهای نازل و به تکرار الگوهای آشنا و موقعیتهای امتحانشده محدود میشود. در چنین وضعیتی، یکی از راههای منطقی برای گشودن مسیرهای تازه، رجوع به ادبیات است.